،  به تازگی بار دیگر شاهد اوج گیری قیمت طلا و ارز در کشورمان بوده ایم. در این راستا هر گرم طلای ۱۸ عیار به بیش از ۱۲ میلیون و ۷۰۰ هزار تومان، هر سکه امامی به بیش از ۱۳۳ میلیون تومان و هر دلار آمریکا به چیزی در حدود ۱۲۶ هزار تومان افزایش یافته است. اعدادی که بار دیگر توجه بسیاری از صاحب‌نظران و رسانه ها را به سمت خود جلب کرده اند و دیدگاه های مخلفی در مورد ابعاد مختلف این افزایش مطرح شده و همچنان نیز می شود. تقریبا اغلب ناظران و تحلیلگران معتقدند این افزایش قیمت ها، برای اقتصاد ایران چالش‌زا هستند با این حال، در این زمینه توجه به سه نکته ضروری است.

اول اینکه باید توجه داشته باشیم که به طور خاص افزایش قیمت ارز، اثرگذاری مستقیمی بر قیمت اقلام اساسی و مصرفی مردم دارد. تاثیرگذاری که بلافاصله نیز رخ نمی دهد و مدت زمانی طول می کشد تا محقق شود با این حال، مساله اصلی این است که متاسفانه سطح دستمزدها و درآمد مردم متناسب با افزایش قیمت ارز رشد نمی‌کند و همین موضوع، کیفیت زندگی آن ها را بیش  از پیش تحت تاثیر قرار می دهد از این رو، دولت و کلیت جریان حکمرانی اقتصادی در ایران باید فکری جدی به حال این چالش کنند و قدرت خرید مردم را تا جای ممکن تقویت کنند و مانع از عقب افتادن بیش از پیش دستمزدها از نرخ تورم شوند.

نکته دوم اینکه با افزایش قیمت طلا و ارز، شاهد حضور بیشتر مردم در بازارهای طلا و ارز با هدف سرمایه گذاری و حراست از ارزش پول خود هستیم. این مولفه نیز به خودیِ خود موجب افزایش بیشتر قیمت ارز و طلا می شود. از این رو، جریان حکمرانی اقتصادی در ایران، باید تمام تلاش خود را بکند تا حدی از ثبات در بازارهای طلا و ارز حاکم شود و از ایجاد موج های تورمی در این بازارها که خود می تواند با برخی محرک های دیگر شدت بیشتری پیدا کند، جلوگیری شود. این همان چیزی است که در سال های اخیر بسیاری از صاحب‌نظران نیز بارها و بارها نسبت به آن هشدار داده اند.

و مساله سوم اینکه با افزایش یمت طلا و ارز و سخت‌تر شدن زندگی برای طیف های قابل توجهی از مردم ایران، باید این نکته را مد نظر داشته باشیم که این موضوع روی چشم اندازهای بسیاری از مردم کشورمان اثرگذاری منفی دارد و همین مساله می تواند نوعی سرخوردگی را در انسان ها ایجاد کندو درست به همین دلیل، دولت باید تا جای ممکن فعالانه وارد میدان شود و از ایجاد این فضا در میان مردم جلوگیری کند. از یاد نبریم که دشمنان ایران نگاهی ویژه دارند تا شاید بتوانند با استفاده از برخی نارضایتی ها در جامعه، اهداف و دستورکارهای خود را به ضرر ایران به پیش ببرند. از این رو، آگاهی نخبگان سیاسی-اقتصادی و افکار عمومی در این رابطه یک الزام راهبردی است.