به گزارش خبرگزاری موج، به تدریج با روشن شدن فضای میدانی بحران در سوریه بر همگان مشخص شد که جنس تحولات در سوریه از سایر تحولات موسوم به بیداری اسلامی متفاوت است. حضور تروریست ها و گروه های تکفیری در این کشور و جولان برخی گروه های تروریستی از جمله داعش باعثشد که روند تحولات در این کشور دگرگون شود و با اینکه بیش از ۵ سال گذشتن از این بحران می گذرد، سوریه همچنان روی آرامش به خود نگرفته است.

در بحران سوریه بازیگران خارجی منطقه ای و بین المللی یکی از کنشگران اصلی در این میان محسوب می گردند. ایران نیز به عنوان یکی از بازیگران حامی مقاومت در این بحران تاثیر بسزایی دارد. سیاست ایران در قبال بحران سوریه از آغاز بر سه اصل منطقی استوار بوده است؛ احترام به حق مشروع ملت سوریه برای اصلاح و تعیین سرنوشت خود٬مخالفت با مداخله بیگانگان که بابت سیاست‌های مستقل دولت سوریه و حمایت این کشور از مقاومت لبنان در صدد تسویه حساب با این کشور هستند و مخالفت با استفاده از تروریسم جهت تحقق اهداف سیاسی.

در این میان طرح های فروان بین المللی و همچنین برگزاری کنفرانس های متعددی برای حل این بحران پیشنهاد گردید که تاکنون هیچکدام از آنها راهی به موفقیت پیدا نکرده است. ایران از ابتدا بیان کرده است که بحران سوریه راه حل نظامی ندارد بلکه باید این بحران از طریق سیاسی به اتمام رسد. در همین چارچوب ایران طرح ۴ مرحله ای بحران سوریه را در دستور کار قرار داد.

اما یکی از موضوعات و چالش های اساسی در مورد موضوع بحران سوریه که در نهایت همه گفت و گوها و طرح ها را با شکست مواجه می کند؛ آینده ریاست جمهوری سوریه است. معارضان سوری و جبهه متحد خارجی علیه بشار تاکنون تمام تلاش خود را کرده اند که شخص بشار اسد را در پروسه دولت انتقالی یا دولت بعدی در سوریه پس از توافق گروه های سیاسی را کنار بگذارند اما به نتیجه ای نرسیده است.

ایران در این زمینه همواره مطرح کرده است که هیچکس جزء مردم سوریه حق تعیین سرنوشت خود را ندارند. در واقع این صندوق های رای هستند که نشان می دهند چه کسی شایستگی تصدی پست ریاست جمهوری را دارد و کشورهای خارجی نمی توانند برای مردم سوریه تعیین تکلیف کنند.

اخیرا به نظر می رسد که پروسه حل بحران سوریه در مرحله ای قرار گرفته است که در صورتی که موضوع آینده بشار اسد حل شود، به احتمال قوی توافق میان گروه های سیاسی برقرار خواهد شد. در همین زمینه کشورهای غربی از جمله امریکا به کشورهای حامی مقاومت و رای مردم فشار می آورند که طرح آنها مبنی بر سوریه بدون بشار را بپذیرند. این در حالی است که حتی طرح چنین موضوعی نیز خود به عنوان ناقض تمام شعارهای دموکراسی خواهانه و آزادی طلبانه خواهد بود.

بنابراین به احتمال زیاد موضوعاتی که در این روزها در مورد بحران سیاسی در سوریه مطرح می شود که ایران در موضوع بشار حاضر به تعامل است، در همین چارچوب قابل تحلیل است. این کشورها خواهان فضاسازی برای جا انداختن این موضوع هستند که تنها راه حل بحران سوریه کناره گیری بشار است. در حالی که ایران تنها راه حل بحران سوریه را اعتماد به صندوق های رای می داند.