، دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا روز ۲۳ اردیبهشت ماه سال جاری، در سفری عازم منطقه غرب آسیا خواهد شد. آنطور که اعلام شده قرار است وی ابتدا وارد عربستان سعودی شود و سپس از قطر و امارات هم بازدید کند.

گزارش ها حاکی از این هستند که ترامپ در عربستان، احتمالا در نشست سران کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس شرکت خواهد کرد و رایزنی های مبسوطی را با رهبران این دسته از کشورها خواهد داشت. با این همه، از زمان رسانه ای شدن خبر انجام سفر ترامپ به منطقه، تحلیل و تفسیرهای مختلفی در مورد محرک های اصلی انجام گرفتن این سفر صورت می گیرد. به نظر می رسد در این رابطه توجه به ۲ موضوع ضروری است.

اول اینکه ترامپ به احتمال زیاد در جریان سفر به منطقه سعی خواهد کرد تا سران کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس را که از اقتصادهای پترودلاری سود می برند قانع کند تا در آمریکا سرمایه گذاری های گسترده ای را انجام دهند. تقریبا اغلب ناظران و تحلیلگران اجماع نظر دارند که دستورکار اصلی ترامپ در دوره جدید حضورش در قدرت مطعوف به مسائل اقتصادی است و او سعی دارد به هر شیوه ممکن که شده کارآمدی خود را در این حوزه به مردم آمریکا و البته جهانیان نشان دهد.

از این رو، وی تمرکز ویژه ای به پول ها و سرمایه های نفتی منطقه غرب آسیا دارد و سعی دارد تا جای ممکن بسترهای مساعد برای جذب سرمایه گذاری کشورهای عرب حاشیه خلیج فارس به آمریکا را فراهم کند. معادله‌ای که برونداد نهایی آن می تواند برای ترامپ و دولتش دستاوردساز باشد. موضوعی که حداقل دونالد ترامپ به شدت به آن نیاز دارد.

نکته دوم اینکه همانطور که بسیاری از صاحب نظران می گویند، طرح های ترامپ در منطقه غرب آسیا تا حد زیادی معطوف به ایران هستند. او به خوبی می داند که اگر نتواند مسائل مربتط با ایران را مدیریت کند، چالش‌های جدی انتظار او را می کشند. از این رو، او به زعم خود سعی خواهد کرد تا از طریق رایزنی با رهبران عرب حاشیه خلیج فارس، تا جای ممکن آن ها را متقاعد کند تا با طرح و برنامه های ضدایرانی وی همکاری کنند.

معادله ای که به زعم ترامپیست ها در بحبوحه مذاکرات هسته ای ایران و آمریکا می تواند برای واشینگتن دستاوردساز باشد. با این همه، دولت های عرب حاشیه خلیج فارس خوب می دانند که در این زمینه نباید در زمین ترامپ بازی کنند زیرا این مساله سبب خواهد شد تا همچون دوره نخست حضور ترامپ در قدرت، بهایی سنگین را بپردازند. البته که ترامپ در همان دوران هم نشان داد که وقتی اعراب به وی نیاز دارند کوچکترین قدمی را برای آن ها برنخواهد داشت. از این رو، آن ها هم احتیاط های خاص خود را در مسائل مرتبط با ایران دارند.