به گزارش خبرگزاری موج، علی ربیعی سخنگوی دولت در یک یادداشت تفصیلی به تحلیل شرایط اقتصادی دولت در مواجهه با تحریم‌ها و کرونا پرداخت.

متن این یادداشت به شرح زیر است:

پنجشنبه ساعت ۹ صبح ستاد اقتصادی دولت، به ریاست رئیس جمهور  روحانی تشکیل شد. دو موضوع در این جلسه مورد بحث قرار گرفتند. آثار اقتصادی کرونا یکی از موضوعات مورد بحث در جلسه بود. بنا بر گزارش ILO، ماوسط رشد جهانی در ۲۰۲۰ به ۱/۵ افت و اقتصاد دنیا ۲ تریلیون دلار خسارت خواهد دید.

کرونا به اقتصادهای بزرگ و با نشاط دنیا شوک عظیمی وارد کرده است. در همین اوایل کار ۲۵ میلیون نفر در سطح دنیا به تعداد بیکاران افزوده شده است.

برخی گزارش‌ها بر تعمیق و گسترش فقر در کشورهایی با درآمدهای پایین هم اشاره کرده‌اند. ما در ایران علاوه بر آوار کرونا، در دوسال اخیر درگیر تحریم‌های شدید بوده‌ایم. اقتصاد ما بر اثر تحریم کوچک شده است. با اینکه در سه ماه پایانی سال ۹۸ رشد خوبی با اقتصاد با نفت و بدون نفت دنیا تجربه کرده‌ایم. اما قطعا با تاثیر از کرونا رسد منفی در اقتصاد ما هم وارد خواهد شد.

با معاون اشتغال وزارت کار صحبت می کردم. به گفته وی ۵۱ درصد اشتغال ما یعنی بیش از ۱۲ میلیون نفر در بخش خدمات است. در کوتاه مدت بخش کشاورزی آسیبی نخواهد دید. در بخش صنعت بزرگ آوار بیش تر میان مدت و دراز مدت خواهد بود اما بیشترین ضربه را بخش خدمات خواهد دید.

همین حدود اشتغال سهم بخش خدمات در GDP کشور است، فقط ۱.۵ میلیون نفر در بخش حمل و نقل، درون شهری و جاده‌ای در کشور مشغول به کار هستند.

همچنین در کشور یک میلیون واحد صنفی در بهش خدمات داریم. رستوران‌ها، هتل‌ها و حتی بخش فرهنگ و هنر در رسانه در کوتاه مدت آسیب دیده‌اند. در صورت عدم توجه و پیش بینی برنامه حمایتی لازم برای تداوم اشتغال امکان ریزش نیروی قابل توجهی تا ۴۰۰ هزار نفر از شاغلین خوزه خدمات وجود دارد.

امروز اقتصادهای کرونا زده در آمریکا و اروپا و اقتصاد جنوب شرقی آسیا در دل اقتصادهای قوی واهمه ایجاد مرده است. قطعا در آسیا امریکای جنوبی و شبه قاره و اقتصاد های ضعیف آثار شدید تری تجربه خواهد شد. بی‌گمان هیچ کشوری نیست که همزمان با کرونا، سخت‌ترین تحریم های جهان را نیز تجربه کند.

با سقوط قیمت نفت، یکی از دل مشغولی های اعضای اقتصادی دولت علاوه بر هدف گیری کاهش صادرات ایران توسط آمریکا اور این سقوط (علاوه بر کرونا) بر درآمدهای دولت است.

بنابراین نگرانی رئیس جمهوری و اعضای اقتصادی دولت، از اینکه اقتصاد ایران نباید به زمین بنشیند و رمود دراز مدت را متحمل شود یک بحث کلیدی و ریشه است.