،لطفعلی چراغپور،  با بیان اینکه تغییرات نامناسب اقلیمی مانند؛ خشکسالی‌های پیاپی، کاهش بارش‌ها و افزایش دمای هوا و... آسیب‌هایی به‌مراتب گسترده‌تر و مخرب‌تر از تخریب‌های انسانی بر پوشش گیاهی شهرستان شهرکرد وارد می‌کنند، اظهار کرد: نقش عوامل انسانی در تخریب منابع طبیعی نیز غیرقابل انکار است، اما باید توجه داشت که اثرات سوء این اقدامات همراه با شرایط نامناسب اقلیمی به‌صورت تصاعدی افزایش می‌یابند.

سرپرست منابع طبیعی و آبخیزداری شهرستان شهرکرد با تأکید بر لزوم مشارکت عمومی در حفاظت از انفال تصریح کرد: امروزه برای بخش دولتی به اثبات رسیده است که بدون حضور و همکاری مردم، هیچ توفیقی در حفاظت از منابع طبیعی حاصل نخواهد شد؛ ما دست تمام تشکل‌های مردم‌نهاد، سمن‌ها و گروه‌های همیار طبیعت را در حوزه‌ عمل و کمک به احیای مراتع شهرستان به گرمی می‌فشاریم.

وی با تأکید بر لزوم هم‌افزایی متقابل یادآور شد: تشکل‌های مردمی نه جایگزین دولت هستند و نه دولت می‌تواند آنان را نادیده بگیرد؛ بلکه تنها از مسیر همگرایی و هم‌افزایی این دو بخش است که می‌توان به نتایج مطلوب دست یافت.

چراغپور به اقدامات انجام شده در حوزه‌های آبخیز منتهی به دشت شهرکرد اشاره کرد و گفت: اقدامات ارزشمندی در این حوزه صورت گرفته است، اما تداوم و توسعه پروژه‌ها نیازمند تخصیص اعتبارات بیشتر است.

وی پروژه‌های مکانیکی شامل بندهای خاکی، سنگی‌ملاتی و گابیونی را با هدف کنترل رسوب و جلوگیری از تشدید فرسایش آبی ضروری دانست و خاطرنشان کرد: این پروژه‌ها کارکردهای مهمی نظیر تزریق رواناب‌های فصلی به سفره‌های زیرزمینی، تغذیه آبخوان‌ها، کمک به استقرار پوشش گیاهی، پیشگیری از سیل و تنظیم رژیم آبدهی چشمه‌ها و قنوات دارند.

سرپرست منابع طبیعی و آبخیزداری شهرستان شهرکرد با اشاره به اولویت‌بخشی به اقدامات بیولوژیکی در مدیریت جامع حوزه‌های آبخیز، تأکید کرد: اگرچه عملیات مکانیکی در کنترل فرسایش اهمیت دارد، اما عملیات بیولوژیکی و احیای پوشش گیاهی در اراضی بالادستی که منشأ شروع فرسایش است، تأثیرگذارتر می‌باشد؛ در مدیریت جامع این دو عملیات، در کنار اقدامات مدیریتی در کنار یکدیگر معنا می‌یابند تا مردم اثرات آن را در واقعیت لمس کنند.