، در حالی که مدیریت شهری با چالش‌ های متعددی از جمله محدودیت بودجه و نیاز به توسعه زیرساخت‌ ها روبرو است، پرسش از نقش تعاملی شورا و شهرداری اهمیت دوچندان می‌ یابد. 

در ادامه مصاحبه خبرنگار موج با آقای سیدعلی اکبر آقایی شهری رئیس سابق شورای اسلامی شهرستان گناباد و عضو اسبق شورای اسلامی استان خراسان بزرگ را می خوانید.

- جناب آقای آقایی شهری، بسیاری تصور می‌کنند وظایف شورا و شهرداری کاملاً با هم هم‌ پوشانی دارد. از نظر تجربه شما، مرز میان این دو نهاد کجاست؟

-،بسیار مهم است که بدانیم شورای شهر، شورای شهرداری نیست. اگرچه حدود ۷۰ درصد از فعالیت‌ های روزمره شهر مانند زیباسازی، فضای سبز و خدمات شهری بر عهده شهرداری است و ممکن است بخش بزرگی از وقت اعضای شورا صرف نظارت بر این امور شود، اما واقعیت این است که شورا نباید در امور اجرایی دخالت کند. وظیفه اصلی شورا نظارت است. برای اینکه شورا بتواند به درستی نظارت کند، باید با انتخاب یک مدیر اجرایی «قوی»، «جامع‌ الاطراف» و «فهیم» در شهرداری، بخش بزرگی از مسئولیت‌ ها را به آن مدیر سپرد. هرچه مدیر شهرداری مسلط‌ تر باشد، کار شورا تسهیل شده و شورا می‌ تواند از جایگاه اصلی خود یعنی نظارت فراتر نرود.

- مشهد به عنوان دومین کلان‌شهر ایران، با وجود حجم عظیم زائران، چالش‌ های بودجه‌ ای خاص خود را دارد. وضعیت تخصیص اعتبارات از مرکز چگونه است؟

- مشهد پتانسیل عظیمی دارد اما حقیقتی که باید با آن روبرو شد این است که سهم اعتباراتی که از مرکز به مشهد تخصیص می‌ یابد، در مقایسه با شهرهایی مثل اصفهان، تبریز یا اهواز، با توجه به جایگاه و تعداد زائران بسیار زیاد مشهد، کم و اندک است. اینجاست که نقش شورا پررنگ می‌ شود؛ شورا باید با پیگیری‌ های بسیار قوی، حق مردم مشهد را از اعتبارات کلان کشور مطالبه کند. ما به مدیرانی نیاز داریم که بتوانند حق شهر را از مرکز بگیرند. وقتی بودجه از مرکز وارد شود، فشار از روی مردم برداشته می‌شود؛ شهرداری دیگر مجبور نیست برای دریافت عوارض یا پایان کارها فشار را بر شهروند وارد کند و در نتیجه هزینه زندگی در شهر پایین می‌ آید.