، در مشهد مقدس، شهری که در جوار بارگاه منور امام رضا(ع) نفس می‌کشد، «انتظار» مفهومی فراتر از یک واژه دارد؛ اینجا انتظار با زیارت، دعا و امید گره خورده است.این روزها زائران و مجاوران، با وجود دغدغه‌ها و شرایط دشوار زندگی، راهی حرم مطهر می‌شوند تا در کنار ضریح رضوی، دل‌نگرانی‌ها را به دعا بسپارند و با زمزمه دعای فرج، چشم‌انتظاری خود را به امید ظهور و گشایش، معنا کنند؛ حضوری که نشان می‌دهد مشهد همچنان پناهگاه ایمان و آرامش دل‌های منتظر است.

در تقارن فرخنده نیمه شعبان، سالروز میلاد منجی عالم بشریت، و روز چهارشنبه که در فرهنگ معنوی ایران به نام "چهارشنبه امام رضایی" مزین است، شهر مشهد مقدس شاهد سیل خروشان و اجتماع عظیم منتظران بود. این اجتماع با هدف دعا برای تعجیل در ظهور حضرت ولی‌عصر (عج) و استمداد از باب‌الحوائج، حضرت علی بن موسی الرضا (ع)، شکل گرفت و جلوه‌ای کم‌نظیر از عشق و انتظار را به نمایش گذاشت. این گردهمایی عظیم، پیوندی ناگسستنی میان انتظار جهانی و توسل محلی را به نمایش گذاشت.

از ساعات اولیه صبح، خیابان‌ها و ایستگاه‌های مترو منتهی به حرم مطهر رضوی مملو از جمعیتی شد که گویی دریایی متلاطم از شور و ارادت است.در هر قدم، پرچم‌های سه‌رنگ ایران اسلامی در کنار بیرق‌های مزین به "یا بقیة‌الله" در اهتزاز بود. این سیل جمعیت، با عزمی راسخ، مسیرهای منتهی به میدان شهدا و سپس حرم مطهر را به سمت نور هدایت می‌کردند.

تراکم جمعیت به حدی بود که در برخی محورهای اصلی، حرکت با کندی همراه بود، اما این کندی نه ناشی از خستگی، بلکه ناشی از اشتیاق بیش از حد برای رسیدن به آستان مقدس بود. خانواده‌ها، جوانان، و ارادتمندان از سراسر کشور خود را به این میعادگاه رسانده بودند تا در بزرگ‌ترین دعای دسته جمعی برای فرج سهیم باشند.

 طنین "اللهم عجل لولیک الفرج"

همگام با حرکت جمعیت، ندای استغاثه و تمنا از اعماق جان‌ها به آسمان بلند می‌شد. در طول مسیر، صدای بلند و یکپارچه "اللهم عجل لولیک الفرج" در فضای شهر طنین‌انداز بود. این ذکر شریف، شعار اصلی این اجتماع بزرگ بود و مؤمنین با تکرار آن، بر عهد خود با امام زمان (عج) تأکید می‌کردند.

دعاها، از جمله دعای مشهور فرج (دعای إِلٰهِی عَظُمَ الْبَلاءُ وَ بَرِحَ الْخَفَاءُ)، با شور و حال خاصی قرائت می‌شد و هر فرد با توسل به امام رئوف، علی بن موسی الرضا (ع)، از ایشان شفیع می‌طلبید تا خداوند متعال در استجابت دعای ظهور تعجیل فرماید.دعای فرج اَللّهُمَّ عَجِّلْ لِوَلِیِّکَ الْفَرَجَ وَ سَهِّلْ مَخارِجَهُ وَ أَنْجِحْ مَقاصِدَهُ وَ أَنْزِلْ بِهِ النَّصْرَ وَ أَیِّدْهُ بِالصَّوْتِ الْخَفِیِّ وَ انْصُرْهُ بَعَوْنِکَ الْعَزیزِ

شور و شعور حسینی در این اجتماع جاری بود و "لبیک یا مهدی" مردم، پاسخگویی به ندای فطرتشان بود. موکب‌هایی که توسط خادمان آستان قدس و گروه‌های مردمی برپا شده بودند، با توزیع نذورات و آب متبرک، در این مسیر طولانی، از زائران پذیرایی می‌کردند.

با ورود جمعیت به صحن‌ها و رواق‌های حرم مطهر، حال و هوای معنوی به اوج خود رسید. گنبد و گلدسته‌های نورانی امام رضا (ع)، میعادگاه عاشقان منتظر بود. عظمت این اجتماع در فضای متبرک حرم، تجربه‌ای بی‌بدیل خلق کرده بود.

زائران با اشک و آه، در حرم مطهر مشغول راز و نیاز و استغاثه به درگاه الهی شدند و امام رضا (ع) را واسطه قرار دادند تا این خواسته بزرگ جهان اسلام محقق شود. در ساعات پایانی، مراسم ویژه نیمه شعبان با قرائت دعاهای مخصوص و مدیحه‌سرایی آغاز شد و موج توسلات به اوج خود رسید.

این اجتماع، نمایش وحدت و یکدلی در آرزوی ظهور و اثبات این حقیقت بود که مردم ایران همواره در رکاب امام زمان (عج) ایستاده‌اند و توسل به اهل بیت (ع) محور اصلی هویت دینی آن‌هاست. خادمان بارگاه رضوی نیز با مدیریت دقیق، تلاش کردند تا این سیل عظیم بدون کمترین مشکلی مراسم خود را به انجام رساند. 

اجتماع بزرگ چهارشنبه امام رضایی همزمان با نیمه شعبان، بار دیگر نشان داد که آرزوی ظهور، امیدی حیاتی و جاری در قلب‌های مردم این سرزمین است. این حرکت عظیم، تجدید بیعت با امام غایب و ادای احترام به مقام والای امام رئوف بود که با شکوه و عظمت برگزار شد. حضور میلیونی مردم، سندی محکم بر پیوند عمیق ملت ایران با آرمان مهدویت و ولایت‌مداری است.