، رضا اسماعیلی با اشاره به پایداری جو و افزایش آلودگی هوا در این کلان‌شهر، اظهار کرد: پیش‌بینی کیفیت هوا تا پایان سال ۱۴۰۴ امکان‌پذیر نیست؛ تنها با استفاده از مدل‌های پیچیده (فوتوشیمیایی) می‌توان برای چند ساعت یا نهایتاً چند روز بعد امکان مدل‌سازی کیفیت هوا را داشت. اجرای این مدل‌ها علاوه بر نیاز به سخت‌افزار‌های ویژه مانند سوپرکامپیوتر، سرور و… به دانش فنی بالایی نیز نیاز دارد که در حال حاضر محدودیت‌هایی در تأمین ملزومات آن وجود دارد.

وی افزود: هم‌اکنون جز در تهران، در سایر کلان‌شهر‌ها چنین مدلی نداریم و کاملاً ارزیابی و پیش‌بینی کیفیت هوا وابسته به گزارش هواشناسی است.

مسئول مرکز پایش آلاینده‌های زیست‌محیطی شهرداری مشهد  بیان کرد: منبع اصلی آلاینده‌ها سوخت‌های فسیلی است که در سطح شهر، حومه و حریم مشهد در حمل‌و‌نقل، صنایع، نیروگاه‌ها، فرودگاه، پایانه‌ها و... مصرف می‌شوند. زمانی که سوخت‌های فسیلی مصرف می‌شوند، حجمی از آلاینده وارد اتمسفر سطح شهر می‌شود که عامل اصلی آلودگی هوا است.

اسماعیلی با تأکید بر اینکه شرایط هواشناسی نقش کنترل‌کننده یا تشدید‌کننده در تشدید یا بهبود آلودگی دارد، گفت: در صورت پایداری هوا یا وقوع اینورژن، آلاینده‌ها در سطح شهر محبوس می‌شوند و غلظت آن‌ها افزایش می‌یابد. در مقابل، وزش باد و ناپایداری جوی، باعث تخلیه سریع آلاینده‌ها و بهبود کیفیت هوای شهر می‌شوند.

وی همچنین اشاره کرد که گردوغبار و توده‌های خاکی گاهی از داخل استان و کشور و بخشی هم از کشور‌های همسایه مانند ترکمنستان و افغانستان وارد مشهد می‌شوند و به صورت موردی غلظت ذرات معلق را افزایش می‌دهند.

مسئول مرکز پایش آلاینده‌های زیست‌محیطی شهرداری مشهد درباره سهم مازوت‌سوزی نیروگاه توس در آلودگی هوای مشهد گفت: طبق مطالعات سال ۱۳۹۷، سهم نیروگاه‌های مشهد در آلودگی هوای شهر حدود ۱۹ تا ۲۰ درصد بوده و این مطالعات در حال به‌روزرسانی هستند و در آینده نزدیک نتایج نهایی قابل‌انتشار خواهد بود. به طور کلی، مازوت‌سوزی نیروگاه توس بر آلودگی مشهد تأثیر مستقیم دارد.

وی در پایان، آمار کیفیت هوای مشهد از ابتدای سال را ارائه کرد: تاکنون، ۹ روز هوای پاک، ۱۱۸ روز قابل‌قبول، ۱۳۲ روز ناسالم برای گروه‌های حساس، ۲۹ روز ناسالم برای تمامی افراد و ۲ روز بسیار ناسالم ثبت شده است.