، همزمان با ادامه یافتن تجاوزات رژیم اشغالگر قدس و آمریکا به کشورمان و البته مقابله قدرتمندانه رزمندگان ایرانی با آنها؛ شاهد یک تحول قابل تامل هستیم و آن هم تشدید بمباران های دشمنان علیه مردم بیگناه و مناطق مسکونی در ایران است. موضوعی که منجر به شهادت و زخمی شدن شماری از مردم کشورمان شده و اعتراضات گسترده ای را برانگیخته است.

جالب اینکه پیشتر؛ هم صهیونیست ها و هم آمریکایی ها بارها و بارها مدعی دلسوزی برای مردم ایران بودند و از این رهگذر سعی در پیشبرد اهداف خود به ضرر ‌کشورمان داشته اند. با این همه؛ به طور خاص می توان دست کم دو دلیل و محرک عمده را در توضیح چرایی تشدید بمباران های علیه مردم کشورمان مورد توجه قرار داد. 

اول اینکه دشمنان ایران به هیچ عنوان این تصور را نداشتند که ایران با قدرت و اقتدار در برابر تجاوز آنها به خاک خود بایستد و مقاومت کند و البته که به آنها ضربه بزند. اکنون آنها به عینی ترین شکل ممکن نظاره گر اشتباه محاسباتی مرگبار خود در پرونده ایران هستند. از این رو؛ برخلاف قلدورمابی های خودشان؛ سعی دارند هر طور که شده به آتش بس با ایران برسند اما چالش آنها این است که ایران در انتقام جویی خون رهبر شهید انقلاب و البته مردم بیگناه کشورمان کاملا راسخ و جدی است و در عین حال تا زمانی که متجاوزان را به نحوی اساسی تنبیه نکند نیز از پای نمی نشیند.

حال در این وضعیت؛ دشمنان ایران به زعم خود با تشدید بمباران ها علیه کشورمان سعی دارند هر طور که شده ایران را به زعم خودشان به تسلیم وادار کنند. گزاره ای که تاکنون با مقاومت فعال ملت ایران رو به رو شده و نقشه های دشمنان را بر باد داده است.

نکته دوم اینکه دشمنان با انتقادات گسترده از سوی افکار عمومی خود به دلیل اقدام ماجراجویانه غیرمنطقی علیه ایران رو به رو هستند.از این رو؛ آنها با انجام اقداماتی نظیر بمباران های شدید علیه خاک ایران سعی دارند ژست موفقیت و پیروزی بگیرند و تا حدی از شدت فشارهای افکار عمومی علیه خود بکاهند. این در حالی است که هرچه از فضای ابتدایی جنگ فاصله می گیریم؛ فشارها علیه آنها بیشتر و بیشتر می شود که کمتر نمی شود. موضوعی که آن هم از چالشی بزرگ برای این دسته از بازیگران حکایت دارد.