، هنوز زمان زیادی از سخنرانی دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا در کنگره آمریکا و طرح مواضع تکراری از سوی وی علیه ایران نمی گذرد. سخنرانی که در بحبوحه حضور سیل قابل توجهی از حضور نظامی آمریکا در منطقه غرب آسیا و طرح تهدیدات مختلف از سوی این کشور علیه ایران انجام شده است. با این همه، بسیاری از ناظران و تحلیلگران، دو سوال مهم را از ترامپ می پرسند که نشان از سردرگمی وی در پرونده ایران دارد.

اول اینکه شمار قابل توجهی از صاحب نظران و کشنگران رسانه ای از رئیس جمهور آمریکا می پرسند که چرا تهدید به حمله به ایران و به طور خاص تاسیسات هسته ای این کشور می کند وقتی چند ماه قبل در جریان جنگ تحمیلی 12 روزه، به تاسیسات اتمی ایران حمله کرد و مدعی نابودی کامل آنها  شد؟ در واقع، ناظران و تحلیلگران معتقدند رئیس جمهور آمریکا دروغی را مطرح کرده که اکنون قادر به رهایی از آن نیست و به یک رسوایی بزرگ برای وی تبدیل شده است.

نکته قابل تامل اینکه مسوولان ارشد کشورمان تاکید کرده اند که ایران به سهم خود اقدامات لازم را با محوریت اینکه جامعه جهانی مطمئن باشند فعالیت های هسته ای کشورمان صلح‌آمیز هستند انجام می دهد. اگر از این زاویه نیز به ماجرا بنگریم، ایران با کنشگری فعال خود عملا دولت آمریکا و رئیس جمهور این کشور را در بن‌بست قرار داده و راه را بر بهانه‌جویی های آن ها بسته است.

نکته دوم اینکه برخی صاحب نظران نیز ترامپ را مسخره می کنند که در قالب دیپلماسی با ایران سعی دارد به توافقی برسد که پیشتر خود آن را در سال 2018 نابود کرد. توافق برجام توافقی بود که به اعتراف بسیاری از کارشناسان غربی، ماهیت صلح‌آمیز فعالیت های هسته ای ایران را مورد تاکید قرار می داد و دونالد ترامپ آن را بی‌اثر کرد. اکنون باید پرسید آیا رئیس جمهور آمریکا می خواهد با دیپلماسی به چیزی شبیه به برجام برسد؟ اگر چنین است چرا از ابتدا وی باید با اقدامات مخرب خود، به روند دیپلماتیک و گفتگو در قالب پرونده هسته ای ایران ضربه زده و می زند؟

اگر وی به دنبال تسلیم کامل ایران در قالب مذاکرات است که این ایده را هیچ ملت آزاده و مقتدری نمی پذیرد. از این رو، ترامپ در مورد ایران، با بن‌بست ها و علامت سوال‌هایی رو به رو است که هیچ پاسخی برای آن ها ندارد. مسائلی که همه و همه موجی از بی‌آبرویی را برای کاخ سفید به دنبال داشته اند.