،تاکنون بسیار در مورد ابعاد مختلف جنگ رمضان و مقاومت جانانه کشورمان در برابر بازیگران متجاوز گفته و شنیده شده است. با این همه واقعیت این است که ایران صرفا در حوزه نظامی و امنیتی اهرم های قدرت متنوعی را در اختیار ندارد و در سایر حوزه ها به ویژه اقتصادی نیز می تواند بازیگری درخور توجه باشد. 

به طور خاص در عرصه اقتصادی، ایران در خلال جنگ اخیر دو کارت مهم قدرت خود را رو کرد که تا حد زیادی مانع از اجرایی شدن طرح و برنامه های دشمنان علیه کشورمان شدند. 

اول اینکه ایران با جمعیت قابل توجه خود از شمار زیادی نیروی انسانی متخصص و شرکت های دانش بنیان سود می برد. این موضوع سبب شده تا ایران با کمترین وابستگی به جهان خارج بتواند خیلی زود نیازهای خود را در حوزه های گوناگون تامین کند. مثلاً وقتی دشمن اقدام به هدف قرار دادن شماری از پل های مواصلاتی کشورمان کرد همگان دیدند که شرکت های ایرانی و متخصصان کشورمان خیلی زود آن ها را احیا و بازسازی کردند. 

این موضوع خود از قدرت قابل ملاحظه ایران حکایت دارد. جالب اینکه حتی بسیاری از رسانه های خارجی هم به این وجه از قدرت کشورمان پرداختند و درون زا بودن توان توسعه ای ایران را ستودند. 

نکته دوم اینکه ایران در برخی حوزه های راهبردی نظیر تامین نیازهای غذایی خود کاملا خودکفا است. این در حالی است که برخی کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس بعضاً برای تهیه ساده ترین نیازهای غذایی خود تا بیش از ۷۰ درصد به جهان خارج وابسته هستند. اساسا به همین دلیل هم بود که بسیاری از تحلیلگران بین المللی تاکید داشتند وقتی ایران تا ۹۹ درصد از نیازهای غذایی خود را خودش تامین می کند اساسا محاصره دریایی این کشور چه معنایی می تواند داشته باشد. 

آنچه واضح است ظرفیت های ایران در حوزه رشد و توسعه اقتصادی و حتی محافظت از کشورمان در بحبوحه رویدادهایی نظیر جنگ فراوان هستند. همین مسأله از ایران یک قدرت قابل توجه و بزرگ می سازد. قدرتی که حرف های زیادی برای گفتن در آینده دارد. همین موضوع باعث شده تا بسیاری از جریان های رقیب و دشمن با ایران نسبت به معادلات آتی مطرح پس از جنگ رمضان به شدت هراسان و نگران باشند.