به گزارش سروش زنگنه، خبرنگار خبرگزاری موج کرمانشاه، کسب سه رتبه برتر در بیکاری کشوری، سکونشینی در نرخ میزان مشارکت اقتصادی مردم و البته با کمی ارفاق کسب عنوان چهارمی در آمار فلاکت کشوری...، همگی جزء تازه‌ترین رکوردهای آماری کرمانشاه در سال ۹۹ بنا بر اعلام مرکز آمار کشور است که البته این بار نه مردم تن به کار نداده‌اند و نه خدایی ناکرده مسئولان کم‌کاری کرده‌اند، بلکه همه این نمره‌های ناپلئونی بنا بر گفته معاون اقتصادی استاندار کرمانشاه ریشه در ورود شاگردی بازیگوش و مهارناشدنی به نام"کرونا" دارد.

 به قول نویسنده بزرگواری "انگار این ویروس منحوس کرونا تنها در شهر کرمانشاه چنبره زده و تمام توانش را صرف ضربه‌فنی کردن اقتصاد کرمانشاه کرده است و بقیه شهرهای کشور به مدد جان‌فشانی ما کرمانشاهی‌ها که البته به پهلوانی شهره هستیم، در کمال آرامش و بدون کووید ۱۹ مشغول به فعالیت و رشد اقتصادی هستند".

این روزها کافی است به بازارهای مختلف نیم‌نگاهی بیندازیم و ببینیم که قیمت کالاها هرروز گران‌تر از روز قبل می‌شود و دولت نیز به دلیل ناتوانی بانک مرکزی در کنترل قیمت دلار و تورم افسارگسیخته که اکثراً در روزهای جمعه رخ می‌دهد، سعی می‌کند مردم را به گرانی کالاها عادت دهد و دراین‌بین یک شیرپاک‌خورده نیست که به این بزرگواران دولتی بگوید که نفس مردم اگر به خاطر هزینه کردن مضاف برای ماسک زدن به شماره نیفتد همین روزهاست که با یک شوک دیگر از گرانی‌های خرق الساعه بند خواهد آمد.

درگذشته تغییرات قیمت و افزایش تورم سالی یک‌بار دامن اقتصاد ایران را می‌گرفت اما در این روزها تغییرات قیمت و افزایش تورم لحظه‌ای شده است و بازار محصولات به‌ویژه قیمت کالاهای اساسی از دست دولت رهاشده و این مردم هستند که دیگر نفسشان از گرانی بالا نمی‌آید و چنین به نظر می‌رسد که مسئولین در انتظار غول چراغ جادو هستند که بتوانند یک‌شبه تمام مشکلات اقتصاد ایران را با رفع تحریم‌ها از بین ببرند و اصلاً به روی مبارک نمی‌آورند که بخش اعظمی از این کالاهای معیشتی مثل میوه، سیب‌زمینی، پیاز، مرغ، گوشت و ...که دیگر بند نافشان به آن‌سوی مرزها بسته نشده است که روزانه و حتی ساعتی دستخوش تغییر قیمت می‌شوند.

دراین‌بین وضع استان‌های محرومی همچون کرمانشاه در مسیر شاهکار قدم برمی‌دارد چراکه در طول کمتر از چند ماه که دلمان حداقل روی کاغذ به کم شدن رکوردشکنی‌های بیکاری، تورم، نرخ فلاکت و ... در کرمانشاه خوش شده بود، در تازه‌ترین اعلام مرکز آمار ایران کرمانشاه ثابت کرد که به هیچ قیمتی ولو به کمک کرونا حاضر نیست جایگاه اولی خود را ترک کند.

نرخ مشارکت اقتصادی منتشر شده نشان می‌دهد که این شاخص نسبت به فصل تابستان سال ۹۸ کاهش ۳,۱ درصدی یافته است. همچنین، نگاهی به نرخ بیکاری در استان‌های کشور حاکی از آن است که در تابستان ۹۹ استان‌های چهارمحال‌وبختیاری با ۱۶.۳ درصد، خوزستان با ۱۵.۳ درصد، کرمانشاه با ۱۵.۲ درصد و لرستان با ۱۴.۷ درصد بالاترین نرخ‌های بیکاری را در کشور داشته‌اند.

کرمانشاه ازنظر بیشترین کاهش نرخ بیکاری در سال ۹۸ در رتبه سوم کشور قرارگرفته است و همچنین طبق تعریف «طرح آمارگیری نیروی کار» به افراد ۱۰ ساله و بیشتر که در طول هفته مرجع، طبق تعریف کار، حداقل یک ساعت کارکرده و یا بنا به دلایلی به‌طور موقت کارشان را ترک کرده‌اند، شاغل گفته می‌شود.»

آن‌چنان‌که معاون هماهنگی امور اقتصادی استاندار کرمانشاه هم ۱۵ فروردین اعلام کرد «نرخ فلاکت استان در سال ۹۸ نسبت به سال قبل از آن سه پله ارتقا پیداکرده است.

به گفته هدایت حاتمی، استان کرمانشاه در سال ۹۷ در رأس جدول نرخ فلاکت کشور قرار داشت اما با توجه به کاهش نرخ بیکاری و تورم استان، در سال ۹۸ در جایگاه چهارم قرار گرفت.»

حال با این تفاسیر این سؤال مهم مطرح می‌گردد که آیا واقعاً مسئولین دولت می‌دانند که مردم در رنج هستند و کاهش قدرت خرید آن‌ها، تورم و گرانی لجام‌گسیخته، رواج فساد و تبعیض نفس آن‌ها را بریده است و فقط این ناملایمات را هوشمندانه و صبورانه برای حفظ استقلال و امنیت کشور تحمل می‌کنند، آیا دولتمردان می‌دانند که تورم کمر مردم را شکسته، تولیدکنندگان را فلج و قامت مردم را خم کرده است، آیا دولتمردان می‌دانند که مردم اجاره‌نشین پس از پرداخت اجاره‌بهای سنگین دیگر پولی برای تأمین نیازهای حداقلی، حفظ سلامت خانواده خود، تأمین هزینه‌های آموزشی و هزاران هزینه دیگر ندارند؟؟؟

ای‌کاش مسئولان و نمایندگان مجلس بدانند به‌جای شعار دادن و باد در گلو انداختن و سخن از دشمنان گفتن، به فکر ارائه یک‌راه‌حل اساسی و سنجیده برای جلوگیری از بروز مشکلات بیشتر در زندگی مردم شوند؛ چراکه مردم منتظر ارائه راهکار هستند و هدف آن‌ها از انتخاب کردن نمایندگان مجلس تنها شنیدن به حرف‌های شعارگونه و تصویب مالیات‌های پی‌درپی نیست!

و سخن آخر اینکه مسئولان نباید با شعارهای خود دل دردمند مردم ایران را بیش از این زخمی کنند، دستی بالا ببرند و کار واقعی را شروع کنند و به‌جای دلسرد کردن مردمی که اکثر از آن‌ها زیرخط فقر زندگی می‌کنند، به فکر ارائه راه‌حل مناسبی برای خارج شدن از این وضعیت بد اقتصادی باشند.