به گزارش خبرنگار سرویس بین الملل خبرگزاری موج و به نقل از رویتر، بر اثر باران های شدید و سیلاب در ایالت آسام هند ۱۸ تن کشته شدند و این رقم در بنگلادش به ۱۴ تن رسید. یک منبع آگاه در اداره مدیریت بحران دولت هند از برپایی ۸۰۰  محل اسکان موقت برای حادثه دیدگان و توزیع وسایل امدادی بین آنان خبر داد. باران های سیل آسیا و رانش زمین طی روزهای گذشته در نپال نیز جان ۶۸  تن را گرفت. باران های سیل آسای موسمی که همه ساله در این فصل شروع به باریدن می کند در هفته های اخیر مشکلات زیادی را در کشور های جنوب آسیا ایجاد شده است . باران های موسمی چیست؟ جریان هوای برخاسته در روی شبه قاره هند، محیطی با فشار کم را ایجاد می‌ کند. این هوا نخست منبسط شده سپس سرد می ‌شود، آنگاه رطوبتی را که با خود حمل می ‌کرده به ابر و سرانجام باران تبدیل می ‌گردد. فرآیند میعان نیز گرمای نهان (latent heat) ذخیره شده در مولکول‌ های آب را آزاد می‌ کند. این منبع عظیم گرما به نیروی شناوری برای ایجاد چرخه مانسون افزوده می ‌شود. رشته کوه ‌های Ghats در ساحل غربی هند و رشته کوه‌ های سترگ هیمالایا در فلات تبت در شمال شبه‌ قاره هند، نیروی مکانیکی بالارونده‌ای تولید می ‌کنند که این نیرو به فرآیند میعان و بارش بسیار کمک می‌ کند. باران‌ های موسمی تابستانی آسیا، برای حدود یک ‌صد روز، تقریبا هم زمان با بادهای ۱۲۰ روزه سیستان، از روزهای پایانی خرداد ماه آغاز شده و در روزهای آغازین مهر ماه به پایان می‌ رسد. روز آغازین این باران‌ ها برای هر سال متفاوت از سال ‌های دیگر است، اما این روز در یک محدوده یک ماهه قرار دارد. در Kerala، که در عرض جغرافیایی ۸ درجه شمالی قرار دارد، این باران‌ ها در روز ۱۲ خرداد، با تقریب یک هفته‌ای، آغاز می ‌شود. سپس مانسون به آهستگی به سوی شمال‌ غربی پیشروی می ‌کند. روز ۲۱ خرداد در بمبی، ۱۹ درجه شمالی، و روز ۲۶ خرداد در دهلی، ۲۸٫۵ درجه شمالی، خود را نشان می ‌دهد. در نیمه نخست تیر ماه، تمامی شبه قاره هند زیر نفوذ مانسون قرار می‌ گیرد. تعادل آب در هندوستان چنان مو به ‌مو و تنگاتنگ است که فقط یک هفته تاخیر در باران به فاجعه‌ای بزرگ منجر می‌ شود. هر چند تاریخ آغاز این باران ‌ها اغتشاشی یک ‌ماهه دارد، اما پژوهش ‌ها نشان می‌ دهد که مقدار باران موسمی، ربطی به تاریخ آغاز آن ندارد. بیشینه این بارش‌ ها در Cherranpunji با میانگین ۴۲۵ اینچ در سال است، اما در یک مورد حتی ۱۰۲۴ اینچ بارندگی هم ثبت شده است. بررسی و مطالعه باران ‌های موسمی نشان می ‌دهد که این جریان در حدود اواخر مرداد و اوایل شهریور، یک وقفه ۳ الی ۲۱ روزه دارد. از مهر ماه تا خرداد ماه در شبه ‌قاره هند، به‌جز منطقه تامیل ‌نادو و رشته ‌کوه‌ های Ghats، به ندرت بیش از چند میلی ‌متر باران می‌ بارد. در مهر ماه باران ‌های موسمی به سوی جنوب ‌شرقی هند حرکت می‌ کند. در آبان‌ ماه جبهه مانسون به تامیل‌نادو رسیده و تقریبا در همین زمان مانسون زمستانی در جنوب هند به آرامی آغاز می ‌شود. در این زمان، دیگر مناطق شبه ‌قاره هند به سوی خشکی پیش می ‌رود، بادهای گرم ‌و ‌مرطوب جنوب ‌غربی به بادهای سرد و خشک شمال‌ شرقی، و مانسون تابستانی به مانسون زمستانی تبدیل می ‌شود. در زمستان بادهای شمال ‌وز، هوای سرد و خشکی را بر روی شبه ‌قاره حاکم می ‌کنند. این فرآیند موجب ایجاد هوایی سرد، خشک و بدون ابر، به ویژه در ماه ‌های بهمن و اسفند می ‌شود. از میانه ‌های اسفند ماه تا آغاز باران‌ های موسمی در خرداد‌ماه، طوفان‌ های تندری پیش‌ درآمد مانسون، گاهی این گرمای دهشتناک را می‌ شکند. در اواخر خرداد ماه، کرانه ‌های هند شاهد ظهور دوباره باران ‌های موسمی خواهند بود. این چرخه هوایی زندگی مردم در این منطقه را به شدت تحت تاثیر خود قرار می ‌دهد.