، غلامحسین مصلح، رئیس انجمن شرکت‌های حمل‌ونقل سراسری بزرگ‌مقیاس هوشمند جاده‌ای کالا در آیین ورود کشنده‌های جدید به ناوگان عملیاتی شرکت و تقویت ظرفیت حمل‌ونقل در چرخه لجستیک و زنجیره تأمین کشور، با تأکید بر ضرورت تسریع در نوسازی ناوگان جاده‌ای اظهار کرد: در برنامه‌های توسعه پنجم و هفتم، نوسازی حدود ۱۱۰ هزار دستگاه خودرو پیش‌بینی شده بود، اما این هدف تاکنون به میزان مورد انتظار محقق نشده است.

وی با اشاره به پیامدهای تداوم فعالیت ناوگان فرسوده افزود: وجود هزاران دستگاه خودروی سنگین با عمر بیش از پنج دهه، علاوه بر ضرورت جایگزینی این خودروها با ناوگان جدید، از منظر مصرف سوخت نیز اهمیت دارد و می‌تواند فشار بیشتری بر منابع سوخت کشور وارد کند.

رئیس انجمن شرکت‌های حمل‌ونقل سراسری بزرگ‌مقیاس هوشمند جاده‌ای کالا با مقایسه میزان مصرف سوخت ناوگان فرسوده و جدید تصریح کرد: کامیون‌های با عمر بالای ۵۰ سال به ازای پیمایش هر ۱۰۰ کیلومتر بیش از ۷۵ لیتر سوخت مصرف می‌کنند، در حالی که مصرف سوخت ناوگان جدید در همین مسافت حدود ۳۵ تا حداکثر ۴۰ لیتر است.

مصلح ادامه داد: این اختلاف مصرف نشان می‌دهد که نوسازی ناوگان حمل‌ونقل جاده‌ای می‌تواند نقش مؤثری در کاهش مصرف سوخت داشته باشد و به مدیریت منابع انرژی کشور کمک کند.

وی با بیان اینکه نوسازی ناوگان تنها به بهبود وضعیت خودروهای فعال در بخش حمل‌ونقل محدود نمی‌شود، تأکید کرد: جایگزینی خودروهای فرسوده با کشنده‌های جدید، از منظر بهره‌وری انرژی نیز اهمیت دارد و می‌تواند بخشی از ظرفیت صرفه‌جویی در مصرف سوخت را محقق کند.

نوسازی ناوگان با تسهیلات بانکی بالای ۲۲ درصد

مصلح در ادامه با اشاره به شیوه تأمین مالی نوسازی ناوگان گفت: این اقدام عمدتاً از طریق تسهیلات بانکی با نرخ سود بیش از ۲۲ درصد تأمین مالی شده است؛ با این حال، تاکنون هیچ‌گونه کمک یارانه‌ای برای نوسازی ناوگان به این بخش اختصاص نیافته است.

وی افزود: قرار بود تسهیلاتی برای حمایت از فرایند نوسازی ناوگان پرداخت شود، اما این موضوع تاکنون محقق نشده و فعالان این حوزه همچنان ناچارند بخش عمده هزینه‌های نوسازی را از طریق منابع بانکی تأمین کنند.

رئیس انجمن شرکت‌های حمل‌ونقل سراسری بزرگ‌مقیاس هوشمند جاده‌ای کالا با اشاره به هزینه تأمین مالی این طرح‌ها خاطرنشان کرد: استفاده از تسهیلات بانکی با نرخ سود بالا، در شرایطی که حمایت‌های یارانه‌ای پیش‌بینی‌شده در اختیار فعالان قرار نگرفته است، تأمین منابع مورد نیاز برای جایگزینی ناوگان فرسوده را با محدودیت مواجه می‌کند.