فوتبال در زمین سیاست؛ استانداردهای دوگانه و رؤیای آمریکایی برای حذف ایران
در حالی که شمارش معکوس برای آغاز جام جهانی ۲۰۲۶ در خاک آمریکا، کانادا و مکزیک آغاز شده، مستطیل سبز بار دیگر به میدان بازی‌های کثیف سیاسی بدل گشته است.
، زمزمه‌های اخیر درباره تلاش برخی محافل سیاسی در آمریکا برای جایگزینی تیم ملی فوتبال ایران با تیم ملی ایتالیا، پرده از چهره واقعی جریانی برمی‌دارد که سال‌ها با شعار ورزش سیاسی نیست، به دنبال فریب افکار عمومی بوده است.
رؤیای ایتالیایی در اتاق‌های فکر واشینگتن
اخبار حاکی از آن است که پائولو زامپولی، از نزدیکان دونالد ترامپ، رسماً پیشنهاد جایگزینی ایتالیا با ایران را به فیفا ارائه داده است؛ پیشنهادی که حتی با واکنش منفی وزرای دولت ایتالیا مواجه شده و آن را «شرم‌آور» خوانده‌اند. این تلاش‌ها فراتر از یک جابه‌جایی ساده ورزشی، نشان‌دهنده ابزاری بودن قوانین بین‌المللی در دستان استکبار است. برای آن‌ها، قانون نه میثاقی برای عدالت، بلکه چماقی برای فشار بر کشورهای مستقل است.
تناقض آشکار؛ روسیه حذف می‌شود، متجاوز میزبانی می‌کند!
عدالت ادعایی نهادهای بین‌المللی ورزشی زمانی زیر سؤال می‌رود که برخورد با پرونده‌های مشابه مقایسه شود. چگونه است که روسیه به دلیل جنگ در اوکراین به‌سرعت از تمامی رقابت‌های جهانی حذف می‌شود، اما دولت آمریکا که تاریخچه‌ای سیاه از تجاوز و مداخله دارد و در ماه‌های اخیر نیز با جسارت تمام، دست به اقدامات تروریستی و نظامی علیه ایران زده است، نه تنها جریمه نمی‌شود، بلکه امتیاز میزبانی بزرگ‌ترین رویداد ورزشی جهان را نیز در اختیار دارد؟ این همان ذات مستکبر است که خود را فراتر از هر قانونی می‌بیند.
امنیت ملی در تقابل با دیپلماسی ورزشی
اظهارات اخیر مقامات ورزش کشورمان مبنی بر عدم امکان حضور در مسابقات به دلیل شهادت رهبر انقلاب در حملات تروریستی آمریکا و نبود امنیت برای ملی‌پوشان در خاک این کشور، واکنش منطقی به رفتارهای خصمانه میزبان است. وقتی کاخ سفید اعلام می‌کند صدور ویزا برای ورزشکاران یک تصمیم مربوط به «امنیت ملی» است، عملاً مُهر تأییدی بر سیاسی بودن تمام‌عیار این مسابقات می‌زند.
پایان افسانه ورزش غیرسیاسی
امروز دیگر کسی باور نمی‌کند که ورزش از سیاست جداست. استفاده از تیم‌های محبوب (مانند ایتالیا) به عنوان طعمه برای حذف رقبای سیاسی، تنها بخشی از پازل زورگویی استکبار است. آن‌ها می‌خواهند با حذف ایران، هم از بار روانی حضور حریف قدرتمند خود در خاک آمریکا بکاهند و هم پیام انزوای سیاسی را مخابره کنند؛ غافل از اینکه این استانداردهای دوگانه، تنها باعث بیداری بیشتر ملت‌ها و فروریختن اعتبار نهادهایی چون فیفا خواهد شد.
عدنان کریمیان/ فعال رسانه
ارسال نظر