، رهبران بریتانیا، فرانسه و کانادا اواخر اردیبهشت تهدید کردند اگر اسرائیل حمله نظامی جدید خود را متوقف نکند و همچنان مانع ورود کمک‌ها به غزه شود، «اقدامات مشخصی» از جمله تحریم‌های هدفمند انجام خواهند داد. این موضوع در محافل کارشناسی اسرائیل مورد توجه ویژه قرار گرفت. افزون بر این چند کشور اروپایی به رهبری هلند خواستار بازنگری در توافق‌نامه‌های همکاری اتحادیه اروپا با این رژیم شدند. این مسائل با توجه به اینکه ۱۸ ژوئن (۲۹ خرداد) قرار است در اروپا پیرامون این موضوعات کنفرانسی برگزار شود، نگرانی زیادی در اراضی اشغالی برانگیخته است. از دید تحلیلگران اسرائیلی بحث رفتار با جمعیت غیرنظامی در نوار غزه و مسئله هدف استراتژیک بلندمدت اسرائیل در این باریکه از نظر اروپایی‌ها تاکنون مبهم مانده و همین منجر بدان شده که اکنون چنین مواضعی اتخاذ کنند.

اظهارات مشکل‌ساز وزرای دولت و اعضای کنست در مورد هر دو موضوع، ادعاهایی مبنی بر تلاش اسرائیل برای پاکسازی قومی و قصد حفظ کنترل دائمی بر نوار غزه و حتی تجدید شهرک‌سازی یهودیان در آنجا، وضعیت غامض این منطقه را از دید اروپایی‌ها را تشدید کرده است. این اظهارات، حمایت مرددی که اسرائیل در مراحل اولیه جنگ از سوی اروپا از آن برخوردار بود، را تضعیف کرد.دواقعیت امر آن است که نه اروپا و نه دولت ترامپ و به تبع نه به نهادهای سازمان ملل، انتظار نمی‌رود که طرح‌های کنترل دائمی اسرائیل بر نوار غزه را بپذیرند. به همین دلیل تحلیلگران اسرائیلی اعلام کردند یک راهکار احتمالی برای این وضعیت می‌تواند دستیابی به توافق در مورد ایجاد یک مرجع چندملیتی باشد که کنترل زندگی روزمره در نوار غزه را از ارتش اسرائیل بگیرد. آنها همچنین اقرار کردند این امید که مشکل جمعیت فلسطینی در غزه به روش دیگری حل شود، یعنی خروج گسترده فلسطینی‌ها، مطابق با «طرح ترامپ»، در این مرحله هیچ پایه و اساسی ندارد. این موضوع هم در مورد تمایل سایر کشورها برای جذب تعداد زیادی از ساکنان غزه و هم در مورد میزان موافقت با ترک داوطلبانه صادق است. حتی اگر تعداد قابل توجهی راهی برای خروج پیدا کنند و کشورها مایل به انجام این کار باشند، تعادل جمعیتی به طور قابل توجهی تغییر نخواهد کرد و مسئولیت رفاه جمعیت همچنان بر دوش اسرائیل خواهد بود.

بنابراین اکنون رژیم صهیونیستی در میانه یک بحران بزرگ بین المللی قرار گرفته است. رویکرد سیاسی اروپا نسبت به این رژیم در حال تغییر است، ترامپ هم متوجه شده قادر نیست به راحتی طرح هایش را در حوزه نوار غزه پیش ببرد. اگر غرب تصمیم بگیرد علیه اسرائیل به دلیل جنگ طولانی و بحران انسانی غزه موضع بگیرد، مقامات این رژیم در نهایت مجبور به تغییر راهبرد خواهند گرفت. این تغییر می تواند وضعیت ساکنین غزه را بهبود بخشد. زیرا در حال حاضر تنها اهرم فشار بر تل آویو، فقط اروپایی ها هستند. این رژیم وابستگی سیاسی و اقتصادی زیادی به کشورهای این قاره دارند و نکته مهم آنکه اگر سران کشورهای اروپایی بر آن شوند که بر اسرائیل فشار وارد کنند، نهادهای حقوق بشری، دانشگاه ها و افکار عمومی اروپا دوباره مانند سال گذشته بدون نگرانی از برخوردهای سیاسی وارد میدان می شوند و به اشکال مختلف این رژیم را تحت فشار می گذارند. برای مثال تشدید تحریم های پنهان، امضا طومارهای مختلف برای حذف اسرائیل از برنامه های فرهنگی و ورزشی و اقدام هماهنگ مردم برای عدم خرید محصولات اسرائیلی می تواند در سطوح مختلف و با شدت بالا دستور کار قرار بگیرد. بنابراین تا پایان ماه جاری، وضعیت نوار غزه می تواند متاثر از فشار اروپا تعیین تکلیف شود.