، در دومین شب از شب‌های پرخیر و برکت قدر، مصادف با شب شهادت مولای متقیان علی(ع)، خیل عزاداران علوی با دل‌هایی مالامال از غم و اندوه همچون یتیمان کوفه فریاد "وا عَلیا" سر دادند و در سوگ شهادت موالی‌الموحدین اشک ماتم ریختند. 

در این شب پر از حزن و اندوه، دلدادگان خاندان عصمت و طهارت در مشهدالرضا (ع)، امام مهربانی‌ها را ملجاء و ماوای خود قرار دادند و با حضور در این آستان ملکوتی علاوه بر شب زنده‌داری و انجام مراسم احیای شب بیست و یکم ماه رمضان، در غم فراق مولای متقیان سوگوار و عزادار بر سر و سینه زدند. 

حرم مطهر رضوی در این شب نورانی آغوش خود را برای پذیرایی از خیل عزاداران علوی که از سراسر ایران اسلامی و جهان خود را به این حرم قدسی رسانده‌اند باز کرده بود. پرچم عزا بر فراز گنبد طلایی حرم برافراشته شده و کتیبه‌های سیاه بر پیشانی ایوان‌های حرم نصب شده است.