، گردش مالی ۶.۵ میلیارد دلاری بازار لوازم خانگی ایران که در سال‌های گذشته در سایه تلاش صنایع برای افزایش سهم خود از تولید و بازار فراهم شده است، با پشتوانه سرمایه‌گذاری های جدید در این صنعت و توسعه توان تولید گذشته ایجاد شده است.

بر همین مبنا حجم سرمایه گذاری در صنعت لوازم خانگی ۸۰ همت است که بالای ۸۵ درصد از این سرمایه‌گذاری از سوی بخش خصوصی و بنگاه‌های غیردولتی انجام شده است و سهم شرکت‌های شبه دولتی در مالکیت صنایع لوازم خانگی به حدود ۱۵درصد می رسد؛ ورود سرمایه‌ای با این اندازه به یک صنعت سیگنال‌های مختلفی می‌تواند برای تصمیم‌گیران توسعه صنعتی در کشور داشته باشد و مسیر ایجاد زیرساخت‌ها و تسهیل تولید را روشن‌تر کند.

علاوه بر اشتیاقی که برای سرمایه‌گذاری در این صنعت وجود داشته است، توسعه کارخانه‌های تولیدی لوازم خانگی، تعداد آنها را بنابر گزارش وزارت صمت به یک هزار و ۶۰۰ کارخانه در بخش های تولید لوازم‌خانگی بزرگ و کوچک رسانده است که با وجود رشد واحدهای تولیدی اما شدت مصرف انرژی در این صنعت در سال‌های اخیر رو به کاهش بوده است؛ صنعت لوازم خانگی توانسته علی‌رغم جذب سرمایه و افزایش ظرفیت تولید، بار خود را از سبد انرژی کشور کمتر کند.

شدت انرژی که رابطه مصرف انرژی و تولید هر واحد کالا را نشان می‌دهد، حاکی از افزایش شدت انرژی در کل صنایع در مقایسه با صنعت لوازم خانگی است این در حالیست که صنعت لوازم خانگی که میزان انرژی‌بَری چندانی هم نداشت اما توانست طی یک دهه، نسبت شدت انرژی خود با کل صنایع را از 47 درصد به حدود 15 درصد کاهش دهد.

رابطه مستقیم شدت انرژی صنایع با افزایش آلایندگی

در کشوری که هنوز جمعیت متقاضی اشتغال آن قابل توجه است و کشور هم به واسطه تحریم ها ظرفیت تجاری چندانی برای جبران کمبود شغل با این حوزه ندارد، غالبا راه توسعه صنایع و افزایش واحدهای تولیدی را در پیش می‌گیرد البته ناگفته نماند که توسعه واحدها با مانع بزرگی با عنوان "ناترازی انرژی" روبرو است و قاعدتا در چنین شرایطی باید نقطه عطف سیاست‌گزاری برای افزایش بنگاه‌های تولیدی روی صنایع با شدت انرژی کم باشد.

هرچند نقشه راه مشخصی در اقتصاد صنعتی کشور وجود ندارد با این وجود تراز اشتغال کشور زمانی می تواند به صورت پایدار مثبت باشد که دولت بر توسعه صنایع پاک یا سبز که وابستگی اندکی به انرژی دارند، متمرکز شود. بررسی صنایع با مصرف انرژی بیشتر نشان می‌دهد که رابطه مستقیمی بین آلایندگی آنها با شدت مصرف انرژی وجود دارد و در این لیست صنایعی همچون بلور و شیشه، آهن، سیمان و کاشی و سرامیک در رده‌های نخست مصرف انرژی و در عین‌حال آلایندگی به چشم می‌خورند و در مقابل صنایعی همچون لوازم خانگی در انتهای این لیست قرار گرفته است.

گام‌های علمی صنعت لوازم‌خانگی برای کاهش مصرف انرژی

سوالی که در این بین مطرح می شود این است که صنایع لوازم خانگی علاوه بر اینکه ذاتا، مصرف انرژی پایینی دارند، چقدر توانسته اند از نتایج افزایش تحقیق و توسعه به منظور کاهش شدت انرژی و افزایش تولید بهر‌ه‌مند شوند؟

پاسخ این پرسش را در نمودار بالا (شاخص شدت انرژی صنعت لوازم‌خانگی و کل صنایع) می‌توان جست‌و‌جو کرد به طوریکه با وجود تفاوت چشمگیر شدت انرژی بین صنایع لوازم‌خانگی و کل صنایع اما روند رو به کاهش شدت انرژی در چهار سال اخیر در این نمودار حاکی از برنامه‌ریزی بنگاه‌های تولید لوازم‌خانگی برای کاهش وابستگی به انرژی بوده است.

حال با اینکه صنعت لوازم‌خانگی گام‌های علمی و عملی برای صرفه‌جویی در حوزه انرژی برداشته است و باید از سوی دولت به عنوان صنعت کم‌مصرف مشمول تشویق شود اما در زمان قطع برق صنایع، هم‌ردیف صنایع پرمصرف با آن برخورد شده و در فصل تابستان دو روز در هفته مشمول برنامه خاموشی می‌شود.