به گزارش خبرگزاری موج یزد، ممکن است به نظر شما اینگونه نباشد؛ اما کنار آمدن با فرزند نوجوانتان سخت تر از زمانی است که او کوچک تر بود، اینکه چرا الان نمی توانید به خوبی با هم کنار بیاید. نتیجه شیوه ای است که هردوی شما در رفتار با یکدیگر انتخاب کرده اید، او به طور متفاوتی رفتار می کند چون بزرگتر شده است و احساسات متفاوتی را تجربه میکند بنابراین رفتارهای چالش برانگیز و هماورد جویی های او طبیعی است. متأسفانه انتخاب شما همان روشی است که والدین نسلهای پیشین نیز زمانی که فرزند نوجوانشان آن ها را به چالش فرا می خواند انجام می دادند.

فرزندنتان پس از پیشرفت در مدرسه، درس و نمره و فراسوی مهات آموزی و یادگیری موسیق و رشته های فنی و ورزشی و ... نیازمند داشتن رابطه ای خوب، صمیمی و رضایت بخش با شما هستند.

اگر توانستید چنین رابطه ای را ایجاد و نگهداری کنید، با خیال آسوده بدانید که فرزندتان خودش راه بهرورزی و موفقیت و شادکامی را خواهد یافت اما در صورت عدم توانایی در ایجاد نگهداری رابطه با شما و سپس افراد مهم زندگی اش، اگر با یک معلم مشفق و کارآمد که بتواند نقش والد دوم را برایش ایفاکند برخورد نکند امکان اینکه به سمت مشکلات روانشناختی و اختلالات رفتاری یا اعتیاد به موادمخدر یا الکل، بی بند و باری جنسی، خشونت و بزهکاری کشیده شود بسیار زیاد است.

حتی اگر به این گونه انتخاب ها دست نزند و وارد دانشگاه یا همان فعالیت های آموزشی موردنظر شما شود باز هم احتمال اینکه فردی شاداب، با نشاط، خشنود و رضایت مند باشد و ازگذر زمان لذت ببرد بسیار اندک است.

کلید حل معمای فرزند پروری موثر ولذتبخش، ایجاد و حفظ رابطه است. برای ایجاد رابطه لازم است هفت رفتار پیوند دهنده را انجام دهیم که عبارتند از: حمایت، تشویق ،گوش سپردن، پذیرش او همانگونه که هست، اعتماد، احترام، مذاکره درباره ی تفاوتها و اختلا فها .

برای نگهداری رابطه لازم است از انجام هفت رفتار یا عادت کشنده ی رابطه اجتناب کنیم که عبارتند از: انتقاد، سرزنش،شکایت، غرغر، تهدید، تنبیه، رشوه و باج دادن برای کنترل او.

اگر چه پرهیز تمام عیار از این رفتارها غیرممکن است ولی اگر ضرورت آن  را خوب درک کنیم می توانیم بکوشیم هر روز از رفتارهای سازنده یا پیوند دهده کمی بیشتر استفاده کنیم و رفتارهای کشنده ی رابطه را کمتر به کارگیریم.