ثبت نام برای پرداخت وام ودیعه مسکن به مستاجران سراسر کشور از اولین روز تیر ۱۴۰۰ آغاز شد. بر اساس این بسته خدمتی که از سوی دولت «طرح اقدام ملی مسکن» خوانده می شود مستاجران در تهران، ۷۰ میلیون تومان، سایر کلانشهرها ۴۰ میلیون تومان و در شهرستان‌ها، حداکثر ۲۵ میلیون تومان وام، برای پرداخت ودیعه مسکن دریافت می کنند. 

شرایط یاد شده، پیش شرط های مطرح شده از سوی وزارت، تعاون، کار و رفاه اجتماعی است، اما به نظر می رسد با توجه به موج بزرگ انتقادها از این طرح، مانع اصلی برای رسیدن به ودیعه مسکن بانک ها هستند. 

متقاضی دریافت وام ودیعه مسکن مستأجران باید اجاره نامه ای با حداکثر تاریخ انعقادی تا آذرماه ۱۴۰۰ ارائه کند و متاهل یا سرپرست خانوار باشد. 

در این مرحله بسیاری از متقاضیان مجرد ساکن در خانه های استیجاری حذف می شوند. با توجه به وجود ۹ میلیون و ۸۰۰ هزار مجرد با سنین بالا، تعداد مجردهای مستاجر در کشور افزایش چشمگیری داشته است. 

یکی دیگر از شروط دریافت این وام این است که ؛ اگر شخص متقاضی در عرض ۱۵ سال گذشته، خانه ای به نام خود، داشته است و بعداً به هر دلیلی(ورشکستگی، فقر،..) خانه را فروخته و مستاجر شده باشد، شامل دریافت وام نمی شود!

مرکز آمار وابسته به وزارت راه و شهرسازی، در گزارشی که اطلاعات آن مربوط به شهریور ۱۴۰۰ است، اعلام کرده است که ۹۰۸ هزار نفر برای دریافت این تسهیلات اقدام کرده اند. 

از این تعداد تنها مدارک ۱۶۶ هزار نفر کامل بوده است و به بانک های عامل ارجاع شده است. آمارهای رسمی تعداد مستاجرین کشور را ۸ میلیون و ۵۰۰ هزار خانوار برآورد کرده است. در حالی که برخی اقتصاددانان حوزه مسکن، آمار واقعی را بیش از این عدد می دانند.

این بدین معنی است که از هر ۵۱ خانوار مستاجر تنها یکی توانسته است، به مرحله ارائه مدارک به بانک برسد. به گفته محمود محمودزاده معاون مسکن و ساختمان وزارت راه و شهرسازی، از این تعداد تا کنون، تنها ۵۵ هزار خانواده ساکن در خانه های استیجاری، موفق به دریافت تسهیلات ودیعه مسکن شده اند. 
در واقع از هر 154 خانواده مستاجر ایرانی، در سراسر کشور، تنها یک خانواده، در عمل از این تسهیلات بهره مند شده است.