محمدباقر نوبخت درباره برنامه دولت برای افزایش عوارض خروج از کشور به خبرنگار سیاسی خبرگزاری موج گفت: این تصمیم تنها صرفا با یک هدف گرفته نشد گرچه می تواند منابعی برای توسعه زیرساخت های گردشگری داخلی داشته باشد اما بخش های دیگر هم مدنظر بود. 

وی افزود: در ابتدا باید پرسید چند نفر از کشور خارج می شود و چقدر ارز با خود می برند و این ارز را از کجا تهیه می کند. در کشورهای دیگر افراد مستر کارت دارند و پول جا به جا نمی شود اما در ایران باید فرد برای خروج از کشور باید ارز نقد دریافت کند که دولت حداقل سالانه ۷ الی ۸ میلیارد دلار پول نقد باید برای مسافر تامین کند.

منبع پول نقد دولت کجاست؟پول صادرات را که در بانک های خارجی می گذارد که بعد با آن پول از همانجا واردات انجام دهد و همچنین نمی توان به مسافران حواله داد که برای دریافت ارز به آن بانک ها مراجعه کنند. 

البته باید افراد سفر کنند و با نگاه محدود این سفرها را نگاه نمی کنیم از طرفی مسافر اجازه دارد ۸۰ دلار هم بار همراه مسافر داشته باشد. ضمن آنکه عده ای کمی با چمدان پر از کشورهای اطراف برمی گردند. در حالی که بر تولید داخل تاکید می شود تولید ما باید با تولیدات خارجی رقابت کند. اینها که از گمرک عبور نکرده قاچاق محسوب می شود. از این ۷ الی ۸ میلیارد دلار که بخشی صرف امور عادی افراد می شود بقیه ممکن است به شکل کالای بدون گمرک وارد شود. 

سخنگوی دولت تصریح کرد:حالا فکر کنید ۵۰ دلار به خرج سفر آنها افزوده شود.  آیا این ۵۰ دلار اینقدر اثر دارد؟ 

ما هیچ گاه نفس رفاه مردم و سفرها را نفی نمی کنیم اما باید جواب کارگران خودمان را هم بدهیم که کارخانجاتشان رو تعطیل است. این کارخانه ها پوشاک تولید می کند اما بازارهای داخلی اشباع از کالای خارجی است. میتوانم کشورهای دیگر را برشمارم که عوارض خروجی را روی بلیط دریافت می کنند.  

وی با اشاره به این مساله که آیا این مساله مشکل همه جامعه است؟ ادامه داد: ما مستثنائات داریم و تشخیص می دهیم که دانشجویان و افرادی که مستحق پرداخت این عوارص نیستند, از این حوزه خارج شوند.