به گزارش خبرگزاری موج هرمزگان، این نوشتار به بررسی جامع پیرامون تاریخچه افسانه «مِلمِداس» یکی از افسانه های پر صلابت دریا و خشکی جنوب ایران- هرمزگان - می پردازد.

در ابتدا، به مروری بر ادبیات و شناسایی منابع مکتوب افسانه «مِلمِداس» پرداخته و سپس به بررسی ماهیت، ریشه شناسی و لغت شناسی این افسانه در منابع مکتوب و فرهنگ های مختلف اشاره می کند.

در ادامه، اساطیر و افسانه های مشابه ملمداس را در نقاط مختلف جهان مورد بررسی قرار داده و هر اسطوره را به طور مجزا در ابعاد مختلف فیزیکی، کاربردی، اجتماعی و فرهنگی مقایسه می کند. در پایان هدف از انجام این نوشتار، تألیف یک  دانشنامه جامع از این افسانه هرمزگانی به عنوان نقطه ی شروعی برای دیگر روایت های افسانه ای و اسطوره ای تاریخ شفاهی هرمزگان می باشد. 

«مِلمِداس» در آیین زرتشت و اساطیر ایرانی، نام زنی است بسیار زیبا، که آراسته به انواع گوهرهای گران بها می‌باشد.

«مِلمِداس» بر جوانان پدیدار می‌شود و آنان را به هم آغوشی با خویش فرا می خواند، اما به هنگام همخوابی پاهای او، همچون اره ای جوان هوسباز را قربانی می‌سازد و او را تکّه تکّه کنند.

«مِلمِداس» را می‌توان همتای «جِهی» در اساطیر زرتشتی دانست.

برخی نیز از شباهت «مِلمِداس» با «سیرن» در اساطیر یونان سخن گفته‌اند و در حاشیه خلیج فارس به این موجود افسانه‌ای «مِنمِنداس»می‌گویند.