خبرگزاری موج مازندران گزارش می دهد؛
کمک به فرماندار یا تصمیمگیری به جای فرماندار...!/ ماجرای ممانعت از ورود خبرنگاران به فرمانداری ساری
چند خبرنگار که با هماهنگی قبلی به فرمانداری ساری مراجعه کرده بودند، در بدو ورود با ممانعت مأموران انتظامی مستقر در ورودی این ساختمان روبهرو شدند؛ سرپرست فرمانداری مرکز استان بابت این برخورد عذرخواهی کرد، اما بنا بر روایت خبرنگاران، حتی پس از آن نیز اجازه ورود به آنان داده نشد و اکنون این پرسش مطرح است که این ممانعت بر اساس چه تصمیم و با چه اختیاری صورت گرفته است.
، ممانعت از ورود چند خبرنگار به فرمانداری ساری، در حالی با حاشیه همراه شد که مراجعه آنان با هماهنگی قبلی انجام شده بود، سرپرست فرمانداری بابت نحوه برخورد عذرخواهی کرد و معاون سیاسی نیز تأکید داشت که هیچکس حق جلوگیری از ورود خبرنگاران را ندارد؛ با این حال، بنا بر روایت خبرنگاران، ممانعت از ورود آنان ادامه یافت و اکنون این پرسش مطرح است که آیا فردی که برای کمک به فرماندار و روابط عمومی در این مجموعه حضور دارد، خود در جایگاه تصمیمگیرنده قرار گرفته است؟
چند خبرنگار برای انجام مأموریت حرفهای و پیگیری امور رسانهای، با هماهنگی قبلی به فرمانداری ساری مراجعه کردند، اما در بدو ورود با ممانعت مأموران انتظامی مستقر در ورودی فرمانداری مواجه شدند و خبرنگاران پس از این ممانعت، موضوع را از طریق روابط عمومی فرمانداری پیگیری کردند، اما بنا بر اظهارات آنان، این پیگیری نیز با برخوردی نامناسب همراه شد و همچنان امکان ورود به ساختمان فرمانداری برای آنان فراهم نشد.
در ادامه، موضوع با دکتر بهروز اسکندرنیا، سرپرست فرمانداری مرکز استان، مطرح شد و وی بابت نحوه برخورد صورتگرفته عذرخواهی کرد ولی با این حال، بنا بر روایت خبرنگاران، حتی پس از این عذرخواهی نیز ممانعت از ورود آنان ادامه یافت؛ اتفاقی که این پرسش را به وجود آورده است که مرجع تصمیمگیری درباره ورود خبرنگاران به فرمانداری چه کسی است؟
از سوی دیگر، معاون سیاسی فرمانداری اعلام کرده است که هیچکس حق ندارد مانع ورود خبرنگاران شود و خبرنگار آزاد است هر زمان که خواست وارد فرمانداری شود و هر زمان که خواست از آن خارج شود.
این اظهارنظر، ماجرا را وارد مرحله دیگری میکند؛ اگر ورود و خروج خبرنگاران آزاد است و هیچکس حق جلوگیری از حضور آنان را ندارد، ممانعت صورتگرفته در ورودی فرمانداری بر اساس چه تصمیمی انجام شده است؟
کمک به فرماندار یا تصمیمگیری به جای فرماندار؟
نکته قابل تأمل در این میان، نقش فردی است که بنا بر اطلاعات مطرحشده، برای کمک به فرماندار و روابط عمومی وارد این مجموعه شده است.
طبیعتاً فردی که با هدف کمک به فرماندار و روابط عمومی در یک دستگاه اجرایی حضور پیدا میکند، باید در مسیر تسهیل ارتباط مدیریت با رسانهها، کمک به روابط عمومی و تقویت تعامل با خبرنگاران حرکت کند.
اما اگر چنین فردی در عمل در فرآیند ورود خبرنگاران مداخله کند یا درباره حضور آنان تصمیم بگیرد، این پرسش جدی مطرح میشود که حدود اختیارات وی چیست و آیا چنین اختیاری از سوی مدیریت فرمانداری به او واگذار شده است؟
پرسش روشن جامعه رسانهای این است : آیا این فرد برای کمک به فرماندار و روابط عمومی وارد مجموعه شده یا اینکه عملاً در جایگاه تصمیمگیری به جای فرماندار قرار گرفته است؟
اگر تصمیم ممانعت از ورود خبرنگاران با دستور مدیریت فرمانداری انجام شده، انتظار میرود مستند و مقام صادرکننده آن مشخص شود؛ و اگر چنین دستوری صادر نشده، باید روشن شود بر اساس چه اختیاری چنین ممانعتی صورت گرفته است.
روابط عمومی؛ مجری تصمیمات یا تصمیمگیرنده؟
در کنار این موضوع، عملکرد روابط عمومی فرمانداری نیز نیازمند پاسخ روشن است.
آیا روابط عمومی فرمانداری صرفاً مجری تصمیمات و سیاستهای مدیریت است یا خود رأساً درباره حضور و فعالیت خبرنگاران تصمیمگیری میکند؟
روابط عمومی باید پل ارتباطی میان فرماندار، رسانهها و افکار عمومی باشد. بنابراین اگر به جای تسهیل این ارتباط، خود به مانعی برای دسترسی خبرنگاران تبدیل شود، طبیعی است که درباره حدود اختیارات و شیوه عملکرد آن پرسشهایی مطرح شود.
موضوع زمانی جدیتر میشود که از یک سو، فرماندار بابت برخورد صورتگرفته عذرخواهی کرده و از سوی دیگر، معاون سیاسی فرمانداری صراحتاً اعلام کرده است که هیچکس حق جلوگیری از ورود خبرنگاران را ندارد.
اکنون انتظار میرود دکتر بهروز اسکندرنیا، سرپرست فرمانداری مرکز استان، درباره این اتفاق شفافسازی کند و مشخص شود چه کسی مسئول تصمیم یا اقدام منجر به ممانعت از ورود خبرنگاران بوده و فردی که برای کمک به فرماندار و روابط عمومی در این مجموعه حضور دارد، دقیقاً چه جایگاه و حدود اختیاراتی دارد.
کمک به فرماندار باید در خدمت تسهیل ارتباط با رسانهها باشد، نه اینکه به تصمیمگیری به جای فرماندار تعبیر شود؛ همانطور که روابط عمومی باید پل ارتباطی باشد، نه مانعی میان خبرنگار و مسئول.
ارسال نظر