عبدالحسین خسروپناه دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی در گفت‌وگو با خبرنگار فرهنگی خبرگزاری موج با تأکید بر اینکه قرآن کریم دارای سطوح مختلف معنایی است، اظهار داشت: قرآن هم ظاهر دارد و هم باطن و این ویژگی سبب می‌شود که کتاب وحی در همه اعصار و برای همه نسل‌ها پیام و راهکار داشته باشد.

وی با اشاره به بیانات امیرالمؤمنین(ع) درباره ظرفیت‌های بی‌پایان قرآن افزود: بر اساس فرمایشات حضرت علی(ع)، می‌توان قرآن را به سخن درآورد و متناسب با مسائل و پرسش‌های هر دوره از آن پاسخ گرفت. این همان «استنطاق قرآن» است؛ یعنی انسان با طرح پرسش‌های واقعی و مبتنی بر نیازهای جامعه، به سراغ آیات الهی برود و در چارچوب روش صحیح فهم دین، دلالت‌های تازه‌ای را کشف کند.

خسروپناه با بیان اینکه قرآن کتابی تاریخی و محدود به یک عصر خاص نیست، تصریح کرد: اگر نسبت به نیازهای زمانه شناخت دقیق داشته باشیم و در عین حال با قرآن انس بگیریم، می‌توانیم پاسخ بسیاری از مسائل فرهنگی، اجتماعی و حتی تمدنی را از دل آیات استخراج کنیم. به گفته وی، این انس با قرآن باید مستمر، عالمانه و همراه با فهم روشمند باشد، نه برخوردی سلیقه‌ای و گزینشی.

دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی در ادامه هشدار داد: مسیر بهره‌گیری از معانی نوین قرآن، مسیری ظریف و دقیق است و اگر ضوابط تفسیر و فهم متن مقدس رعایت نشود، ممکن است به تحریف‌های پنهان و روشمند منجر شود. وی تأکید کرد: تحریف همیشه به معنای تغییر لفظ نیست؛ گاهی با برداشت‌های نادرست و تحمیل پیش‌فرض‌های غیرمعتبر بر متن، معنای آیات دچار انحراف می‌شود.

خسروپناه خاطرنشان کرد: شرط اساسی در استنطاق قرآن، وفاداری به مبانی تفسیری، توجه به سنت معصومان(ع) و پرهیز از قرائت‌های افراطی یا تفریطی است. به گفته وی، اگر این چارچوب رعایت شود، قرآن می‌تواند راهنمای عملی برای زیست فردی و اجتماعی انسان معاصر باشد.

وی در پایان با اشاره به مفهوم «حیات طیبه» افزود: زیست قرآنی، انسان را به حیات زیبنده و طیبه‌ای می‌رساند که از هیچ مسیر دیگری قابل تحمیل یا جایگزینی نیست. قرآن نه‌تنها پاسخ‌گوی نیازهای فکری و فرهنگی است، بلکه سبک زندگی متعادل و کرامت‌محوری را به انسان عرضه می‌کند؛ سبکی که می‌تواند جامعه را از بحران‌های هویتی و اخلاقی عبور دهد و افق‌های تازه‌ای پیش روی آن بگشاید.