، سریال «آسباد» به کارگردانی محمدرضا معینی و تهیه‌کنندگی سیدمهدی هاشمی و محمدحسین غفرانی، در ۲۴ قسمت در منطقه سیستان و میان مردم روستای ملک‌آباد روایت می‌شود.

داستان این مجموعه با مرگ «شیردل‌خان»، یکی از چهره‌های خیرخواه روستا، وارد مسیری رازآلود می‌شود و در ادامه موضوعاتی همچون آبادانی روستا، مسئله آب، میراث تاریخی و مناسبات میان اهالی را دنبال می‌کند. آسباد قدیمی نیز به‌عنوان یکی از عناصر مهم داستان، با تاریخ و زندگی مردم منطقه پیوند خورده است.

شهروز آقایی‌پور، بازیگر سریال «آسباد» در گفت‌وگو با خبرنگار فرهنگی خبرگزاری موج در خصوص نقش خود در این مجموعه اظهار کرد: نقش «یادگار»، فرزند خان روستای ملک‌آباد را ایفا می‌کنم. در خوانش ابتدایی فیلمنامه ممکن است این شخصیت منفی به نظر برسد، اما هرچه داستان پیش می‌رود، مخاطب با فردی گرفتار مواجه می‌شود که بخشی از مشکلاتش نیز ناشی از زیاده‌خواهی و بلندپروازی خودش است.

وی افزود: یادگار فردی به‌شدت دهن‌بین و بلندپرواز است و از جنبه‌های خانوادگی، شخصی و مالی با مشکلات مختلفی روبه‌روست.

آقایی‌پور درباره نحوه حضورش در این پروژه گفت: در مرحله پیش‌تولید جزو گزینه‌های اولیه گروه برای این نقش نبودم و پیشنهاد بازی در «آسباد» در ادامه مسیر به من رسید. پس از لغو پروازها به دنبال جنگ ۱۲ روزه، با قطار راهی محل فیلمبرداری شدم و تمام قسمت‌های فیلمنامه را در طول مسیر مطالعه کردم. پس از رسیدن به مقصد نیز تست گریم و لباس انجام شد و از روز بعد جلوی دوربین رفتم.

این بازیگر همکاری با کارگردان را در شکل‌گیری شخصیت «یادگار» مؤثر دانست و ادامه داد: همکاری با محمدرضا معینی و راهنمایی‌های او در شکل‌گیری این شخصیت بسیار مؤثر بود. گفت‌وگوها و تعاملات ما در طول تولید باعث شد شخصیت یادگار به‌تدریج شکل بگیرد و جزئیات آن مرحله به مرحله ساخته شود.

وی درباره چالش ایفای این نقش بیان کرد: برای نخستین بار در محیطی کار می‌کردم که شناخت قبلی از فرهنگ و زیست آن نداشتم. تا پیش از این پروژه سفری به سیستان نداشتم و آشنایی‌ام با این منطقه در حد یک شناخت کلی بود. حدود ۹ ماه در زاهدان و زابل زندگی کردم و این حضور، تجربه متفاوتی برای من رقم زد.

آقایی‌پور با اشاره به اهمیت شناخت فرهنگ منطقه برای ایفای نقش گفت: مهم‌ترین چالش من این بود که شخصیت یادگار را از منظر فرهنگی و زیستی به‌درستی خلق کنم. با مشورت کارگردان تصمیم گرفتیم به جای استفاده از لهجه، روی فارسی معیار و بدون لهجه تمرکز کنیم و در مقابل، شناخت فرهنگ، سبک زندگی و مناسبات اجتماعی مردم منطقه را در شکل‌گیری شخصیت جدی بگیریم.

وی همچنین از تأثیر حضور در سیستان بر نگاه شخصی خود سخن گفت و افزود: من در گیلان متولد شده‌ام و در تهران بزرگ شده‌ام و سال‌هاست در تهران زندگی می‌کنم. حضور در این پروژه باعث شد نگاه نزدیک‌تری به مردم و فرهنگ سیستان پیدا کنم. اگر امروز از من بپرسند مقصد بعدی سفرم کجاست، احتمالاً زاهدان را انتخاب می‌کنم، چراکه خاطرات بسیار خوبی از مردم زاهدان و زابل دارم.

این بازیگر با اشاره به وضعیت دریاچه هامون و تأثیر خشکسالی بر زندگی مردم منطقه تصریح کرد: در روستاهای اطراف زابل قایق‌هایی را می‌دیدم که سال‌هاست دیگر استفاده نمی‌شوند. حتی با افرادی مواجه شدم که نام خانوادگی‌شان ریشه در شغل اجدادشان و حرفه صیادی داشت، در حالی که دیگر دریاچه‌ای وجود نداشت تا بتوانند در آن به صیادی بپردازند.

آقایی‌پور ادامه داد: دیدن این وضعیت برایم دردناک بود؛ منطقه‌ای که زمانی دریاچه آب شیرین داشته و بخش مهمی از زندگی مردم آن با آب گره خورده بود، امروز با مسئله خشکسالی مواجه است.

وی بادهای ۱۲۰ روزه سیستان را نیز بخشی از هویت طبیعی منطقه دانست و گفت: آسبادها و آسیاب‌های بادی نیز متناسب با همین شرایط اقلیمی شکل گرفته‌اند. وقتی این جغرافیا را از نزدیک می‌بینید، متوجه می‌شوید خشک شدن هامون و تغییر شرایط طبیعی منطقه چه تأثیری بر زندگی مردم گذاشته است. به اعتقاد من، خشکسالی یکی از عوامل مهم محرومیت مردم این خطه است و امیدوارم «آسباد» بتواند تلنگری برای توجه بیشتر به اقتصاد و شرایط زندگی مردم این منطقه باشد.

آقایی‌پور درباره محور اصلی سریال «آسباد» نیز اظهار کرد: به نظرم تمرکز اصلی سریال بر معرفی فرهنگ غنی سیستان و منطقه نیمروز است. درباره سیستان، بخش قابل توجهی از تولیدات نمایشی گذشته بیشتر به موضوعات و مؤلفه‌های منفی پرداخته‌اند و کمتر فرصت شده فرهنگ، تاریخ و مردم این منطقه از زاویه‌ای متفاوت دیده شوند.

وی افزود: همان‌طور که در چهار دهه گذشته آثار متعددی در شمال کشور ساخته شده و این تولیدات به شناخت بیشتر مردم از جغرافیا و فرهنگ آن مناطق کمک کرده‌اند، سیستان نیز ظرفیت‌های فراوانی برای روایت دارد. «آسباد» در ادامه این مسیر به شمال سیستان، زابلستان و نیمروز توجه کرده و تلاش دارد ظرفیت‌های فرهنگی و انسانی منطقه را در قالب یک داستان نمایشی به مخاطب معرفی کند.

این بازیگر تأکید کرد: توجه تلویزیون به فرهنگ سیستان پس از سال‌ها اتفاق ارزشمندی است و امیدوارم این مسیر ادامه پیدا کند. این منطقه ظرفیت‌های زیادی دارد و می‌توان از زوایای مختلف به آن پرداخت. همان‌طور که فرهنگ‌های مختلف اقلیم‌های ایران نیازمند دیده شدن هستند، سیستان نیز باید با تاریخ، مردم و ویژگی‌های فرهنگی خود بیشتر به مخاطبان معرفی شود.

وی با اشاره به حضور بازیگران بومی در «آسباد» گفت: این مجموعه در کنار فیلمنامه و داستان خود، فرصت حضور و دیده شدن تعدادی از بازیگران بومی سیستان و بلوچستان را فراهم کرده است؛ بازیگرانی که پیش از این فرصت چندانی برای معرفی توانایی‌های خود نداشته‌اند. امیدوارم مخاطبان علاوه بر دنبال کردن داستان، به شخصیت‌ها و بازی بازیگران بومی نیز توجه کنند.