تهیه‌کننده برنامه «بگو بخند» در گفت‌وگو با خبرگزاری موج :
«بگوبخند» بدنبال معرفی چهره تازه طنز به تلویزیون است
تهیه‌کننده برنامه «بگو بخند» با تشریح روند شکل‌گیری این برنامه و معیارهای انتخاب شرکت‌کنندگان، از تلاش برای شناسایی و معرفی استعدادهای تازه طنز به تلویزیون خبر داد.
سیداحسان حسینی تهیه‌کننده برنامه «بگو بخند» در گفت‌وگو با خبرنگار فرهنگی خبرگزاری موج درخصوص چگونگی شکل‌گیری ایده اولیه این برنامه اظهار کرد: ایده تولیداین برنامه به سال ۱۴۰۱ بازمی‌گردد؛ زمانی که در شبکه نسیم تصمیم گرفته شد برنامه‌ای با محوریت استعدادیابی در حوزه طنز تولید شود، شکل‌گیری این ایده از یک خلأ در برنامه‌های تلویزیونی نشئت می‌گرفت؛ اینکه بستری برای شناسایی استعدادهای تازه در عرصه کمدی فراهم شود و افراد جدیدی به جریان کمدی تلویزیون معرفی شوند. در ابتدا، هدف اصلی تولید یک برنامه استعدادیابی بود، ولی این ایده به‌تدریج توسعه پیدا کرد و در ادامه به مجموعه‌ای بزرگ‌تر با بخش‌ها و قالب‌های متنوع طنز تبدیل شد. به این ترتیب، «بگو بخند» از یک مسابقه صرف استعدادیابی فراتر رفت و در فصل‌های بعدی، بخش‌های دیگری نیز به ساختار آن اضافه شد.
حسینی در پاسخ به این پرسش که با توجه به دسترسی آسان مخاطبان به محتوای طنز در فضای مجازی، «بگو بخند» چه ویژگی‌هایی برای جذب مخاطب تلویزیون دارد، بیان کرد: از ویژگی‌های مهم این برنامه، تلویزیونی بودن آن و امکان تماشای خانوادگی است. بسیاری از محتواهایی که در فضای مجازی منتشر می‌شوند، لزوماً برای تماشای جمعی اعضای خانواده مناسب نیستند و ممکن است مخاطب تمایلی نداشته باشد چنین محتواهایی را در کنار همسر یا فرزندان خود ببیند. «بگو بخند» تلاش کرده است محتوایی امن و قابل تماشا برای خانواده‌ها ارائه کند تا مخاطب بتواند با خیال آسوده برنامه را دنبال کند و از فضای طنز آن لذت ببرد.
معیارهای انتخاب شرکت‌کنندگان در «بگو بخند» چیست؟
تهیه‌کننده «بگو بخند» درباره اولویت‌های برنامه برای انتخاب شرکت‌کنندگان عنوان کرد: انتخاب افراد به یک ویژگی مشخص محدود نمی‌شود و مجموعه‌ای از توانایی‌ها و قابلیت‌ها در این فرایند مورد توجه قرار می‌گیرد. هر سال فراخوانی برای حضور علاقه‌مندان منتشر می‌شود و پس از آن، فرایند ارزیابی و راستی‌آزمایی آغاز می‌شود. شیوه این ارزیابی در سال‌های مختلف تغییراتی داشته است، ولی در مجموع گروهی از عوامل برنامه، منتورها، مجری و داوران در انتخاب شرکت‌کنندگان نقش دارند. با وجود عنوان استعدادیابی، این برنامه لزوماً برای افرادی که هیچ سابقه‌ای در زمینه طنز ندارند و به‌تازگی فعالیت خود را آغاز کرده‌اند، طراحی نشده است. برای مثال، فردی که تنها دو ماه است استندآپ کمدی را شروع کرده، ممکن است در رقابت با افرادی که تجربه بیشتری دارند با دشواری مواجه شود. شرکت‌کنندگانی که سابقه و تجربه اجرایی بیشتری دارند، آمادگی بالاتری برای حضور در یک برنامه تلویزیونی خواهند داشت.
حسینی با اشاره به ویژگی‌های مورد توجه در انتخاب افراد گفت: برخورداری از شیرینی ذاتی، توانایی خنداندن مخاطب، تسلط بر قواعد محتوایی و نوشتاری، نظم و توانایی تولید و ارائه متن از جمله معیارهای مهم هستند. در برنامه‌ای مانند «بگو بخند» صرفاً داشتن استعداد اولیه کافی نیست؛ شرکت‌کننده باید بتواند در یک بازه زمانی مشخص، چند متن طنز آماده کند و به مرحله اجرا برساند. فرایند تولید چنین برنامه‌ای فشرده است و شرکت‌کنندگان باید توانایی همراهی با این روند را داشته باشند. برای نمونه، ممکن است فردی در یک دوره چهارماهه به پنج متن آماده برای اجرا نیاز داشته باشد. کسی که برای نوشتن یک متن به چند ماه زمان احتیاج دارد، طبیعتاً نمی‌تواند با سرعت و نیازهای تولید برنامه هماهنگ شود.
تهیه‌کننده «بگو بخند» در پاسخ به پرسشی درباره احتمال تکراری شدن مسابقات استعدادیابی و تمهیدات برنامه برای حفظ تازگی محتوایی آن اظهار کرد: فصل اول این برنامه عمدتاً بر استعدادیابی متمرکز بود، ولی از فصل دوم تصمیم گرفتیم بخش های دیگری را نیز به برنامه اضافه کنیم. این بخش‌ها در فصل‌های بعدی به‌تدریج گسترش پیدا کردند و در نهایت، در فصل چهارم به ساختاری رسیدیم که خودمان آن را یک «سوپراپلیکیشن کمدی» توصیف می‌کردیم؛ یعنی برنامه‌ای که مخاطب می‌تواند در آن با شکل‌های مختلف طنز و کمدی مواجه شود.
وی افزود: در این ساختار، برای مخاطبی که به رقابت علاقه دارد، بخش لیگ در نظر گرفته شده بود. افرادی که به نمایش‌های سریالی علاقه‌مند هستند، می‌توانستند بازیگران ثابت برنامه را در قالب بخش‌های نمایشی دنبال کنند. همچنین بازی‌های کمدی در استیج و پشت صحنه طراحی شده بود تا تنوع بیشتری در محتوا ایجاد شود.
حسینی ادامه داد: هدف از اضافه کردن این بخش‌ها، ایجاد تنوع در بستر و روایت برنامه بود تا مخاطب صرفاً به دنبال کردن مراحل استعدادیابی محدود نشود و بتواند از قسمت‌های مختلف برنامه لذت ببرد. قالب استعدادیابی در ظاهر جذاب است، ولی برای پخش تلویزیونی محدودیت‌هایی دارد. برای مثال، برخی مخاطبان ترجیح می‌دهند تا چند مرحله از رقابت سپری شود و سپس برنامه را دنبال کنند تا شرکت‌کنندگان برتر مشخص شوند. اضافه شدن بخش‌های دیگر این امکان را فراهم می‌کند که مخاطب از ابتدای برنامه نیز به دلایل مختلفی برای تماشا دسترسی داشته باشد.
وی درباره میزان اعمال نظر تهیه‌کننده در تصمیم‌های داوران و احتمال اختلاف‌نظر میان عوامل برنامه و هیئت داوری بیان کرد: در «بگو بخند» تصمیم‌گیری صرفاً بر عهده داوران نبوده و ما نیز در کنار آنها در این فرایند نقش داشته‌ایم. به تعبیر خودمان، پنج رأی داشتیم؛ چهار رأی داوران و یک رأی از سوی تیم برنامه‌ساز. این رأی پنجم به دلیل ضرورت توجه به برخی ملاحظات تولیدی و شرایط اجرایی برنامه در نظر گرفته شده بود.
حسینی افزود: در بیشتر موارد، نظر عوامل برنامه و داوران به یکدیگر نزدیک بوده و تصمیم‌ها با اجماع گرفته شده است. ما در مراحل مختلف رقابت جلسات مشورتی برگزار می‌کردیم و درباره اجراها و وضعیت شرکت‌کنندگان به جمع‌بندی می‌رسیدیم. در این میان، رعایت انصاف و جلوگیری از تضییع حق شرکت‌کنندگان همواره یکی از اصول مهم ما بوده است.
از استعدادها پس از حضور در مسابقه حمایت می شوند
تهیه‌کننده «بگو بخند» در پاسخ به پرسشی درباره سرنوشت شرکت‌کنندگانی که پس از پایان مسابقه کمتر دیده می‌شوند و برنامه‌ای برای ادامه فعالیت حرفه‌ای آنها وجود ندارد، گفت: یکی از ویژگی‌های این برنامه از همان فصل نخست، تلاش برای حمایت از افرادی بوده که در برنامه حضور پیدا کرده‌اند. این حمایت در حد امکانات برنامه، از طریق استفاده مجدد از شرکت‌کنندگان در فصل‌های بعدی و به‌کارگیری آنها در بخش‌های مختلف تولیدی دنبال شده است. اگر فصل‌های دوم، سوم و چهارم برنامه را بررسی کنیم، با مجموعه‌ای از افراد مواجه می‌شویم که فعالیت خود را از شرکت در فصل‌های قبلی آغاز کرده‌اند و بعدها به بازیگر، نویسنده، منتور یا حتی یکی از عوامل برنامه تبدیل شده‌اند.
حسینی ادامه داد: برخی از شرکت‌کنندگان ابتدا به‌عنوان استندآپ کمدین وارد برنامه شدند و در فصل‌های بعدی به گروه نویسندگان پیوستند. این روند نشان می‌دهد که تلاش ما صرفاً معرفی افراد در قالب یک مسابقه و پایان دادن به ارتباط با آنها پس از خروج از رقابت نبوده است.
وی در پاسخ به این پرسش که چه معیارهایی برای ادامه همکاری با این افراد در نظر گرفته می‌شود، بیان کرد: مهمترین معیار، توانایی و قابلیت‌های خود افراد است. ما تلاش کرده‌ایم «بگو بخند» صرفاً یک برنامه تلویزیونی با زمان پخش مشخص نباشد، بلکه به فرایندی مستمر تبدیل شود که در طول سال ادامه پیدا می‌کند. ارتباط با شرکت‌کنندگان، گفت‌وگوهای متعدد و بررسی توانایی‌های آنها در این مسیر ادامه دارد و افراد نیز می‌توانند ظرفیت‌ها و علاقه‌مندی‌های خود را برای همکاری در بخش‌های مختلف اعلام کنند.
حسینی در پاسخ به پرسشی درباره هدف اصلی برنامه و اینکه آیا «بگو بخند» بیش از سرگرمی به دنبال کشف و پرورش نسل تازه‌ای از کمدین‌هاست، گفت: اولویت نخست این برنامه، سرگرم کردن مخاطب است. ما در وهله اول یک برنامه سرگرمی تولید می‌کنیم و هدف اصلی‌مان این است که مردم از تماشای آن لذت ببرند و بخندند.
وی افزود: قرار نیست صرفاً به دلیل کشف استعداد، افرادی را به برنامه بیاوریم که هنوز توانایی لازم برای اجرای طنز را ندارند و مخاطب نیز از تماشای اجرای آنها لذت نمی‌برد. استعدادیابی و معرفی چهره‌های تازه قطعاً از اهداف مهم «بگو بخند» است، ولی این هدف در کنار مأموریت اصلی برنامه، یعنی سرگرم کردن مخاطب، معنا پیدا می‌کند. به همین دلیل، کیفیت اجرا و میزان ارتباط آن با مخاطب برای ما اهمیت زیادی دارد.
ماندگاری برند، مهمترین دستاورد «بگو بخند» است
تهیه‌کننده برنامه «بگو بخند» در پاسخ به این پرسش که دوست دارد این برنامه در پنج سال آینده چه تأثیری بر جریان طنز و کمدی ایران گذاشته باشد، اظهار کرد: ماندگاری یک برند، بهترین اتفاقی است که می‌تواند برای یک برنامه تلویزیونی رخ دهد. اینکه پنج سال دیگر مردم همچنان «بگو بخند» را به خاطر داشته باشند، از این برنامه خاطرات خوبی در ذهنشان باقی مانده باشد و همچنان نام آن برایشان آشنا و خاطره‌انگیز باشد، یعنی برنامه به هدف خود رسیده است. در چهار سالی که این برنامه روی آنتن بوده است، به لطف خدا توفیق خوبی داشته و توانسته در شمار برنامه‌های مخاطب‌دار سازمان صداوسیما قرار بگیرد.
ارسال نظر