، مدت زمان زیادی از استقرار دولت چهاردهم و شروع به کارِ این دولت نمی گذرد. در این راستا، مسعود پزشکیان رئیس جمهور کشورمان بارها و بارها تاکید کرده که دولت وی، دولتِ وفاق ملی خواهد بود و سعی دارد از این رهگذر، به مقابله با چالش ها و مشکلاتی که کشورمان در حوزه‌های مختلف با آن ها دست به گریبان است، بپردازد.

از این رو، ناظران و تحلیلگران مختلف، دیدگاه های متنوعی را در مورد دستور کارها و اولویت های اصلی مطرح در قالب دولت چهاردهم مطرح می کنند.

در این چهارچوب، یکی از سوالات مهم این است که اولویت سیاسی اصلی ایرانِ امروز چیست؟ به بیان ساده تر، در حوزه سیاسی، دولتمردان بیش از همه باید معطوف به چه هدف و دستورکاری باشند؟ به نظر می رسد پاسخ به این سوال را باید در موضوعی جستجو کرد که شخص رئیس جمهور کشورمان بر آن تاکید قابل توجهی داشته است.

پزشکیان در دوره رقابت های انتخابات ریاست جمهوری نیز فعالانه به این مساله اشاره داشته که دولت چهاردهم به دنبال کاهش چالش های اقتصادی ایران و بهبود وضعیت رفاهی مردم کشورمان است. دستورکار و هدفی که از نظر پزشکیان بایستی از طریق ایجاد وفاق و همدلی ملی و به کارگیری تمامی ظرفیت ها محقق شود. از این رو، بیراه نیست اگر بگوییم که اولویت اصلی سیاسی ایرانِ امروز، اقتصاد است. اساسا طرح شعار وفاق ملی نیز در وهله نخست معطوف به کاستن از سطح مشکلات اقتصادی کشور و در عین حال، کاهش دادنِ تنش ها و درگیریهای سیاسی و جناحی در کشورمان است. توجه داشته باشیم که اقتصاد ایران در سال های اخیر بارها و بارها به واسطه تنش های سیاسی آسیب های جدی دیده است. در این رابطه، برخی از تحلیلگران اقتصادی به طور واضح تاکید دارند که ریشه مشکلات اقتصادی کشورمان در حوزه سیاسی نهفته است.

از این رو، اگر دولت چهاردهم به دنبال بهبود وضعیت اقتصادی ایران است نیز بایستی معطوف به حوزه سیاست باشد و فعالانه مشکلات و چالش ها در این حوزه را کاهش دهد. در این میان، یکی از نکات مهم و قابل تامل این است که کلیه اعضای دولت چهاردهم و به طور خاص وزرای این دولت، بایستی این طرز تفکر و گفتمان را در خود درونی و ته‌نشین کنند و متناسب با آن دست به کنشگری و اقدام بزنند. معادله ای که اگر محقق شود، راهِ دولت مذکور جهت دستیابی به اهداف خود را با موانع جدی رو به رو خواهد کرد. در این میان، باید توجه داشت که موانع مختلفی در سطوح گوناگون پیش پای دولت چهاردهم هستند.

با این حال، خوانش و تحلیل درست آن ها و انجام برنامه ریزیهای دقیق برای مخاطب قرار‌دادنشان یکی از نکاتی است که این دولت بایستی به نحوی ویژه معطوف به آن باشد. مساله ای که در صورت تحقق می تواند کارِ این دولت در تحقق دستورکارهایش را تا حد زیادی تسهیل کند.