به گزارش خبرنگار پارلمانی خبرگزاری موج، هاجر چنارانی در یادداشتی به بیان مشاهدات خود از وضعیت پناهندگان میانماری در بنگلادش پرداخت.

متن این یادداشت به شرح ذیل است:

بسم‌الله الرحمن الرحیم

"آمده‌ایم تا فریاد مظلومان میانمار را به گوش جهانیان برسانیم".

چند روزی هست که در مرز بنگلادش و میانمار حضور دارم، در میان خیل عظیم زنان و کودکان و مردم مسلمانی که فقط به خاطر مسلمان بودن مورد ظلم و ستم قرار گرفته‌اند و به اجبار از خانه و کاشانه خود رانده شده و برای نجات جان خود موطن خود را ترک کرده و مجبور به فرار شده‌اند، چند روزی هست که از نزدیک شاهد درد و رنج و عذاب طاقت‌فرسای این مردم مظلوم هستم.

اگر بگویم جنایتی که در حق این مردم بی‌پناه رغم خورده است "پاکسازی قومی" می‌باشد کفایت عمق فاجعه را بیان نکرده‌ام چرا که از نزدیک دیدم و به روشنی درک کردم و دردمندانه حس نمودم که در میانمار یک "نسل‌کُشی وحشیانه و بی‌رحمانه" تمام عیار اتفاق افتاده است.

در راستای فرمایش مقام معظم رهبری "مظلومیت مسلمانان میانمار نیاز به صدای بلند دارد تا فریاد مظلومان میانمار به گوش جهانیان برسد" لذا به اینجا آمده‌ایم تا فریاد مظلومان میانمار را به گوش جهانیان برسانیم.

قتل عام وحشیانه، کشتار بی‌رحمانه چند صد هزار نفر، ویرانی و به آتش کشیدن ده‌ها روستا و محل زندگی مردم بی‌دفاع میانمار حقایقی‌ست علنی و واضح و آنقدر گسترده که نیاز به اثبات نداشته و لازم است در اسرع وقت مجامع مسئول جهانی همچون دیده‌بان حقوق‌بشر، سازمان عفو بین‌الملل، کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل واقعیت‌ها و حقایق و شواهد متعدد غیرقابل انکار این فاجعه انسانی را به سازمان ملل منعکس کنند، سازمان ملل نیز موظف است بر اساس قوانین حقوق بین‌الملل و فارغ از هر گونه تعلقات قومیتی و نژادی و وابستگی‌های دینی و مذهبی برای جلوگیری از این جنایت فاجعه‌آمیز به سرعت مداخله نموده و با طرح موضوع در شورای امنیت، صلح‌بانان سازمان ملل را به منطقه گسیل نماید تا امنیت و آرامش بار دیگر به میانمار بازگردد.

این حداقل کاری‌ست که باید انجام شود، پس از آن تازه شروع کار است برای سازمان ملل و دولت‌های اسلامی و مجامع بین‌المللی؛ چرا که با وضعیت اسفناکی که در اردوگاه‌های پناهندگان میانماری در بنگلادش حاکم است و به وضوح مشاهده می‌شود، آنانی که از زیر رگبار گلوله‌ها و سر نیزه‌های نیروهای نظامی دولت خانم «آنگ سان سو شی» حاکم بی‌رحم میانمار نجات پیدا کرده‌اند، زخمی و بیمار و خسته، از شدت گرسنگی و تشنگی و نداشتن سرپناه و بهداشت مناسب، جان خود را از دست خواهند داد.

به زودی بیماری‌های عفونی و میکروبی و انگلی کل منطقه را با تهدید جدی مواجه خواهد کرد، بحرانی گسترده و چند وجهی و غیرقابل مهار که ننگ آن تا سال‌ها بر پیشانی مدعیان دورغین حمایت از حقوق‌بشر خواهد ماند.

این آخرین فریاد عدالت‌خواهی ما نخواهد بود چرا که تا توقف کامل هر گونه جنایت علیه انسان‌های بی‌گناه به مسیری که در آن گام نهاده‌ایم با قدرت و سرعت به پیش خواهیم رفت. امروز در سرتاسر جهان حتی در خاک آمریکا و اروپا مردم آزادی‌خواه و صلح‌طلب به خیابان‌ها آمده‌اند و فریاد ظلم‌ستیزی علیه همه زورگویان و مستکبران سرداده‌اند و هر روز که جلوتر می‌رویم مطالبه‌گری و درخواست ملت‌ها برای جلوگیری و توقف خشونت علیه مسلمانان میانمار بیشتر و بیشتر می‌شود.

آن روز خواهد رسید که دوران ظلم و جنایت و آوارگی به سر آمده و صلح و دوستی و برابری در جهان حکم‌فرما شود.

ان‌شاءالله

هاجر چنارانی

نماینده مجلس و عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس شورای اسلامی

استان چیتاگونک بنگلادش مرز میانمار