، علی روحبخش با اشاره به برخی مشکلات ایام جنگ در بحث دارو و شیرخشک اظهار کرد: بلافاصله پس از شروع جنگ، تشکیل صف در داروخانه‌ها برای شیرخشک ما را غافلگیر کرد. کمبود واقعی وجود نداشت و مشکل اصلی افزایش ناگهانی تقاضا بود.

معاون غذا و داروی دانشگاه علوم پزشکی مشهد افزود: برخی افراد به صورت آزاد یا سهمیه‌ای از چند داروخانه خرید می‌کردند که این امر موجب تشدید کمبود موقت شد. خوشبختانه پس از سه روز، عرضه را به حالت عادی بازگرداندیم.

وی با اشاره به مشکلات تأمین دارو اظهار کرد: از ابتدای سال، موضوع ارز داروها پیچیده‌تر شده است. برخی ملزومات پزشکی مانند آنژیوکت، استندهای قلبی و پروتزها قبلاً با ارز ۴۲۰۰ تومانی تأمین می‌شدند، اما از اول امسال با نرخ ۲۸ هزار و ۵۰۰ تومان محاسبه می‌شوند.

روحبخش تأکید کرد: این تغییر نرخ ارز موجب وقفه در واردات و دو نرخی شدن برخی اقلام دارویی شده است. متأسفانه این وضعیت اجتناب‌ناپذیر بود و نمی‌شد واردات را متوقف کرد تا قیمت‌ها یکسان شود.

معاون غذا و داروی دانشگاه علوم پزشکی مشهد افزود: خوشبختانه دانشگاه علوم پزشکی انبارهای دارویی قوی دارد و در صورت بروز کمبود، بلافاصله اقدام به تأمین می‌کند. ما برای شرایط مختلف، از جمله حملات شیمیایی، برنامه‌ریزی کرده‌ایم.

وی افزود: حتی برخی اقلام کمبود را به صورت ذخیره نگه داشتیم و به شرکت‌ها دستور دادیم داروها را فقط به انبارهای دولتی تحویل دهند.

روحبخش ضمن اشاره به ظرفیت‌های تولیدی استان بیان کرد: در مشهد کارخانه تولید شیر خشکی داریم تحت نظر دو شرکت اروپایی که ۴۰ درصد شیرخشک مورد نیاز کشور را تأمین می‌کند و ماهانه ۳ تا ۴ میلیون قوطی تولید دارد، اما سهمیه تخصیصی به مشهد تنها ۴۰۰ هزار قوطی است. این بنابر دستور سازمان غذا و دارو کشور است و موجب می‌شود نتوانیم از تمام ظرفیت استفاده کنیم.

معاون غذا و داروی دانشگاه علوم پزشکی مشهد ادامه داد: در مورد سرم‌ها نیز تنوع زیادی داریم؛ مانند قندی نمکی، قندی در حجم‌هایی مانند ٢۵۰ سی‌سی، ۵۰۰ سی‌سی و یک لیتری با غلظت متفاوت وجود دارد.

وی بیان کرد: اما گاهی اوقات کمبود یک نوع خاص مانند سرم قندی یا انسولین که ٣۰ نوع از آن وجود دارد، به اشتباه به عنوان کمبود کلی دارو مطرح می‌شود. گزارشی از کمبود دیازپام رسید، ما می‌دانستیم که به اندازه کافی این دارو وجود دارد اما منظورشان یک شیاف دیازپام بود که مادری برای فرزندش می‌خواست.