به نقل از تارنمای روزنامه هندوستان تایمز، نماینده دائم هند در سازمان ملل در سخنرانی خود در سازمان ملل متحد افزود که امتیاز حق وتو بار مسئولیت عظیمی را به همراه دارد که مستلزم خویشتنداری است.

پارواتاننی هاریش، گفت: محدود کردن حق وتو را نمی‌توان از مسائل مربوط به دسته‌بندی‌های عضویت، نمایندگی منطقه‌ای، اندازه و روش‌های کار جدا کرد بلکه تمامی حوزه ها باید با هم پیش بروند.

وی با تکرار درخواست هند برای اتخاذ یک رویکرد جامع در قبال اصلاحات شورای امنیت، افزود: معتقدیم که حق وتو، که در حال حاضر فقط حق پنج عضو دائم شورای امنیت سازمان ملل است و مسئولیتی است که باید با خویشتن‌داری فراوان به ویژه در مورد مسائلی که به حفظ صلح و امنیت بین‌المللی مربوط است، اعمال می شود.

استفاده نامتناسب از قدرت

پارواتاننی با اشاره به سیر تاریخی استفاده از حق وتو، تأکید کرد که چگونه اعمال نامتناسب حق وتو توسط تعداد انگشت‌شماری از اعضا، «اعتبار شورا را تضعیف کرده است».

این نماینده گفت: سابقه وتو بسیار تکان‌دهنده است، در طول حیات این سازمان، وتو ۳۳۱ بار در مورد حدود ۲۰۰ قطعنامه اعمال شده است، همچنین دو عضو از پنج عضو دائم بیش از سه دهه و نیم است که وتو نکرده‌اند و بیشتر وتوها یا تهدید به وتو تنها از سه عضو از پنج عضو دائم شورای امنیت نشأت گرفته است.

پارواتاننی افزود که پرداختن به حق وتو به صورت جداگانه «بی‌اثر» است و خواستار مذاکرات مبتنی بر متن برای پوشش این اصلاحات شد.

وی گفت: انصاف و عدالت ایجاب می‌کند که همه اعضای دائم از حقوق و مسئولیت‌های یکسانی برخوردار باشند، یک دسته جدید از اعضای دائم، با یا بدون حق وتو، تنها بحثی را که از قبل دشوار است، پیچیده‌تر می‌کند.

حق وتو در شورای امنیت سازمان ملل متحد در حال حاضر در اختیار پنج کشور ایالات متحده، بریتانیا، فرانسه، روسیه و چین است.