، به تازگی شاهد حضور مقام های ارشد سه کشور عربستان سعودی، پاکستان و ترکیه در کشورمان بوده‌ایم. وزیر دفاع عربستان، فرمانده ارتش پاکستان و رئیس سازمان اطلاعات ترکیه، افرادی بوده‌اند که به نمایندگی از کشورهایشان در تهران حضور یافته‌اند. این سفر موجی از تحلیل و تفسیر را در میان ناظران و تحلیلگران برانگیخته است. در واقع، تحلیلگران سعی دارند این گزاره را واکاوی کنند که دلایل و پیامدهای انجام این سفر چه هستند.

با این حال، حضور نمایندگان کشورهای عضو پیمان مکّه در ایران، حامل نکات معناداری است. به عنوان مثال، بسیاری معتقدند که این حضور در بطن خود، تثبیت جایگاه ایران به عنوان یک قدرت مهم منطقه ای در غرب آسیا را به ذهن متبادر می کند. به بیان ساده‌تر، مقاومت جانانه ایران در طی تحولات روزها و ماه های اخیر، برای کشورمان دستاوردساز بوده و تهران را به کانون رایزنی‌های مهم و بزرگ منطقه‌ای تبدیل کرده است. این مساله در بطن خود از ارتقا موقعیت بین‌المللی ایران حکایت دارد.

ورای این ها، همانطور که اخیرا باراک اوباما رئیس جمهور سابق آمریکا نیز اقرار کرده، موقعیت ایران پس از جنگ ۴۰ روزه، به مراتب بهتر از قبل شده است. حضور اعضای پیمان مکّه در ایران، ترجمان عینی همین مساله است. کافی است توجه داشته باشیم که اگر ایران بازیگری ضعیف بود، اعضای پیمان مکّه هیچ نیازی به رایزنی با کشورمان نمی دیدند و البته که دشمنان کشورمان هم هر جنایتی را علیه ایران و ایرانی انجام می دانند.

ورای این ها، تحول اخیر در بطن خود پیامی عینی از شکست آمریکا و صهیونیست ها در تقابل با ایران است. اکنون جهانیان می بینند که کشورهای منطقه بجای رایزنی با کاخ سفید برای تامین امنیت و حراست از منافع خود، سراغ ایران می آیند و از این طریق سعی در حراست از جایگاه خودشان دارند. این مساله خود یک جلوه عینی از افول موقیعت هژمونی آمریکا به ویژه پس از جنگ‌افروزی علیه ایران است.

البته نباید از یاد ببریم که اگر قدرت ملی ایران نبود، شاهد وقوع این تحولات نبودیم. به بیان ساده‌تر، رقبا و دشمنان کشورمان، ایران را قدرتمند یافته‌اند و بر پایه محاسبات راهبردی خود، تعامل با ایران را کم‌هزینه‌تر از تقابل با این کشور ارزیابی می کنند.