به گزارش خبرگزاری موج، کارخانه نساجی شماره یک به عنوان یکی از سه کارخانه نساجی مازندران واقع در قائمشهر ۶سال پیش به صورت نادرست به بخش خصوصی واگذاری شد. وی گفت: شرایط ایجاد شده در این کارخانه سبب شد تا از دو ماه پیش به مزایده گذاشته شود. استاندار مازندران با اظهار این که کارخانه های نساجی در قائمشهر از جمله واحدهای تولیدی و صنعتی دارای مشکل در استان است، افزود: پیگیری های لازم برای رفع مشکلات این واحدها در حد اختیارات مسوولان استان انجام شده است و هم اکنون نیز مسئولان شهرستان قائمشهر از جمله فرماندار و نماینده حوزه انتخابیه برای حل مشکلات اخیر در حال پیگیری هستند. نماینده عالی دولت در استان مازندران پیگیری برای رفع مسائل و مشکلات این واحد صنعتی و تولیدی استان مستقر در قائمشهر را نیازمند انتقال این مسایل دانست و گفت: مسائل و مشکلات کارخانه شماره ۲ نساجی هم که ناشی از خصوصی سازی نادرست بوده است، به معاون اول رئیس جمهوری منتقل و منجر به حضور وی در استان شد. فلاح در پاسخ به این پرسش که اگر خصوصی سازی کارخانه های نساجی اشتباه بوده پس چرا صورت گرفته؟ گفت: واگذاری کارخانه های نساجی بر اساس اصل ۴۴ قانون اساسی در زمانی رخ داد که بنده استاندار نبودم. فلاح نخستین استاندار دولت تدبیر و امید در مازندران است که از مهر سال ۹۲ فعالیتش را در استان آغاز کرد. وی افزود: اگر در زمان واگذاری این واحدها حضور داشتم می توانستم پاسخگوی این پرسش باشم اما امروز طرح این سئوال به منزله این است که باید دنبال پرتقال فروش گشت. موضوع واگذاری کارخانه نساجی شماره یک مازندران در قائمشهر در روزهای اخیر در محافل مردمی و فضای مجازی به موضوعی داغ و بحث انگیز تبدیل شده است. در این محافل ادعا شده است که کارخانه نساجی شماره یک تنها کارخانه از سه قلوی نساجی مازندران در قائمشهر است که در سال های اخیر بدون مشکل کارگری و مالی فعالیت می کرد و اکنون به خاطر بازپرداخت بدهی ۳۵ میلیارد تومانی قرار است به ۱۹ میلیارد تومان فروخته شود. زمین این کارخانه در شهر قائمشهر نزدیکی میدان طالقانی و هسته مرکزی شهر واقع است و به همین دلیل فروش آن به مبلغی که تاکنون هیچ مسئولی تائید نکرده، مهم ترین محور بحث مخالفان و منتقدان دولت در فضای مجازی و محافل مردمی تبدیل شده است. نخستین کارخانه نساجی مازندران در سال ۱۳۰۹ به عنوان یکی از صنایع بزرگ ایران فعالیت خود را در قائمشهر آغاز کرد و در گذشته نه چندان دور در قالب سه کارخانه بزرگ نساجی شماره ۱، ۲ و ۳ از صفر تا صد تولید پارچه شامل ریسندگی (تولید نخ از پنبه)، بافندگی، رنگرزی و عرضه آن به بازار را انجام می داد و در سراسر کشور شعبه های فروش پارچه داشت.