، هیأت عالی بانک مرکزی در سی‌و‌ششمین جلسه خود در تاریخ ۱۴ مرداد ۱۴۰۴ دستورالعمل جدیدی برای تأسیس، اداره و نظارت بر مؤسسات اعتباری را تصویب کرد.

بر اساس این مصوبه، فرآیند تفکیک بانک‌ها و مؤسسات اعتباری به دسته‌های جامع، تجاری، تخصصی، قرض‌الحسنه، توسعه‌ای و مؤسسات پس‌انداز و تسهیلات مسکن آغاز می‌شود. هدف این اقدام، ایجاد ساختار منسجم‌تر و کارآمدتر در نظام بانکی کشور عنوان شده است.

این دستورالعمل با استناد به قوانین و مقرراتی همچون «قانون پولی و بانکی کشور»، «قانون احکام دائمی برنامه‌های توسعه کشور» و «قانون بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران» تدوین شده و اجرای هرگونه عملیات بانکی، صرفاً با مجوز این بانک و در چارچوب مصوبات جدید امکان‌پذیر است.

با تصویب این سند تازه، آیین‌نامه «نحوه تأسیس و اداره مؤسسات اعتباری غیردولتی» مصوب تیر ۱۴۰۰ شورای پول و اعتبار، بازنگری شده و جای خود را به چارچوبی جامع‌تر داده است که متناسب با تغییرات قانونی و نیازهای روز نظام بانکی کشور طراحی شده است.