امیدبایرام زاده -خبرگزاری موج اردبیل، پس از انقلاب شکوهمند اسلامی علاوه بر تغییر بنیادین در نظام طاغوتی و فاسد کشور و حرکت به سمت دموکراسی دینی، نگاه فرهنگی و اجتماعی حاکمیت نیز تغییر یافت این نگاه به صورت ویژه در زمینه اعتماد به جوانان به صورت عملی تبلور یافت و بسیاری از عرصه سیاسی-اجتماعی کشور به جوانان سپرده شد.

این روند تا پایان دهه ۷۰ ادامه یافت و باعث شد جمهوری اسلامی ایران بحران‌های جدی از جمله ۸ سال جنگ تحمیلی و فتنه‌های سیاسی و منافقانه ابتدای انقلاب را پشت سر گذارد این اعتماد به جوانان همچنین باعث شد تا تهدید‌های دهه اول انقلاب یک به یک تبدیل به فرصت شود که نمونه‌های بسیاری بر این ادعا وجود دارد اما این روند بعد از آغاز دهه ۸۰ به گونه‌ای دیگر رقم خورد.

تمامی آن جوانانی که در بیش از دو دهه بعد از انقلاب اسلامی با تخصص و تعهد خود نسبت به انقلاب و نظام توانستند حماسه‌های تاریخی را رقم بزنند اکنون میل ماندن خود خواسته در قدرت دست آنها را از ایجاد فضایی برای حضور نسل دوم انقلاب در عرصه‌های مختلف مدیریتی در کشور کوتاه کرده است.

این روند تا جایی ادامه یافت که رهبر معظم انقلاب بارها در سخنرانی‌های خود در طول دهه ۸۰ بر لزوم استفاده از ظرفیت جوانان در عرصه‌های علمی، مدیریتی و اقتصادی کشور تاکید نمودند اما تاکیدات ایشان بازهم مورد غفلت خودخواسته مدیران و سیاست‌گذاران دولتی قرار گرفت.

با آغاز دهه ۹۰ اصلی ترین بحران کشور مساله اقتصاد و معیشت بود اکنون جوانانی که متولد ایام جنگ بودند و معروف به دهه شصتی هستند در سن و سال همان مدیرانی‌اند که در ابتدای انقلاب مدیریت کشور را در دست گرفتند و توانستند تاریخ‌ساز شوند اما این جوانان همچنان عرصه را برای حضور در مدیریت کلان کشور تنگ‌ می‌بینند.

رهبر فرزانه انقلاب در چهل سالگی پیروزی شکوهمند انقلاب « بیانیه گام دوم انقلاب » را با محوریت توجه ویژه به جوانان و سپردن عرصه‌های مدیریتی کلان کشور به نسل دوم و سوم انقلاب صادر نمودند ایشان با خطاب قرار دادن مسوولان کشوری و همچنین جوانان به ویژه در بند تاریخی و بسیار مهم این بیانه با عنوان «جوانان، محور تحقق نظام پیشرفته اسلامی» این نکته مهم را یادآور شدند که توسعه و تعالی کشور و جامعه ایرانی تنها به دست جوانان محقق خواهد شد و لاغیر.

اما بعد از این بیانیه هیچ نشانه‌ای از روند اجرایی شدن تاکیدات معظم له در حوزه‌های مختلف مدیریت کشور به ویژه در قوه مجریه مشاهده نشد و این باعث ایجاد یک نوع سرخوردگی در میان جوانان در جامعه امروز کشور گردیده است به نظر می‌رسد قوای سه‌گانه به ویژه قوه مجریه همچنان از این خط‌مشی کلان کشور تنها به تکرار شعار گونه آن بسنده می‌کند و سعی دارد جوان ایرانی را که تاکنون قربانی آرزوهای خود بوده از این پس طعمه برای ادعاهای خود کند.

لازم است مجلس یازدهم به عنوان نهاد قانونگذار و قوه قضاییه به عنوان ناظر بر عملکرد قوای مقننه و مجریه روندی قانونی و سازوکاری مشخص برای استفاده از ظرفیت جوانان در عرصه‌های مدیریتی کشور تبیین کنند تا بتوان شاهد تحقق آرمان‌های نظام اسلامی در دهه پنجم انقلاب بود.