پیرصالحی:
تولید دارو بدون صادرات به رکود میرسد
رئیس سازمان غذا و دارو با اشاره به تولید بیش از ۹۷ درصد داروی مورد نیاز کشور در داخل، تأکید کرد ادامه تولید بدون توسعه صادرات میتواند به رکود صنعت دارو و تجهیزات پزشکی منجر شود.
، رئیس سازمان غذا و دارو با تأکید بر ضرورت توسعه صادرات در صنعت دارو و تجهیزات پزشکی گفت: تولید بدون ورود به بازارهای خارجی میتواند به رکود تولید و کاهش انگیزه سرمایهگذاری در حوزه تحقیق و توسعه منجر شود.
مهدی پیرصالحی با اشاره به توانمندیهای صنعت داروسازی کشور اظهار کرد: بیش از ۹۷ درصد از اقلام دارویی مورد نیاز کشور از نظر تعداد در داخل تولید میشود که این موضوع نشاندهنده عبور صنعت داروسازی ایران از مرحله خودکفایی کمی و ورود به مرحله رقابت کیفی و توسعه صادرات است.
وی افزود: ظرفیت تولید در بسیاری از حوزههای دارویی و تجهیزات پزشکی از کشش بازار داخلی فراتر رفته و ادامه این روند بدون گسترش بازارهای خارجی نهتنها توجیه اقتصادی ندارد، بلکه میتواند به رکود تولید و کاهش انگیزه سرمایهگذاری در بخش تحقیق و توسعه منجر شود.
رئیس سازمان غذا و دارو با اشاره به ظرفیتهای صادراتی ایران گفت: کشور سابقه صادرات محصولات دارویی به حدود ۴۰ کشور را دارد و بازارهای همسایه به دلیل نیاز رو به رشد، هزینههای پایین حملونقل و قرابتهای تجاری، مناسبترین مقصد برای توسعه صادرات این محصولات به شمار میروند.
پیرصالحی تأکید کرد: اگر قرار است صنعت دارو و تجهیزات پزشکی به عنوان یک بخش استراتژیک و ارزآور در اقتصاد ملی مطرح شود، سرمایهگذاریها در این حوزه باید هدفمند و با رویکرد صادراتمحور انجام گیرد.
وی در ادامه به الزامات سیاستی برای تحقق این هدف اشاره کرد و گفت: تدوین سند ملی توسعه صادرات، تسهیل فرآیندهای ارزی برای شرکتهای دانشبنیان، تشکیل کنسرسیومهای تخصصی برای ورود به بازارهای هدف و بازنگری در سازوکارهای قیمتگذاری داخلی از جمله اقداماتی است که باید در اولویت قرار گیرد.
رئیس سازمان غذا و دارو همچنین بر حمایت از فناوریهای نوین زیستی و محصولات دانشبنیان تأکید کرد و افزود: سیاست این سازمان تسهیل مسیر ثبت، ارزیابی و ورود این محصولات به بازار است، مشروط بر آنکه ضوابط ایمنی، اثربخشی و کیفیت بهطور کامل رعایت شود.
پیرصالحی در پایان خاطرنشان کرد: صنعت دارو و تجهیزات پزشکی ایران در سالهای اخیر به موتور محرک تابآوری نظام سلامت در شرایط تحریم تبدیل شده و حفظ این پویایی و تبدیل آن به مزیت صادراتی پایدار، نیازمند عزم ملی، هماهنگی میان دستگاههای مرتبط و نگاه بلندمدت به بازارهای منطقهای است.
ارسال نظر