به گزارش خبرگزاری موج به نقل از گیزمگ، در این تصویر کهکشان عظیم و غول‌پیکر "NGC ۱۵۱۲" در حال غرق کردن کهکشان کوچک‌تر یعنی"NGC ۱۵۱۰" است.

گستردگی کهکشان NGC ۱۵۱۲ حدود ۷۰ هزار سال نوری است که از نظر ابعاد در حدود کهکشان راه شیری است و به همین دلیل کهکشان همسایه‌اش نمی‌تواند تاثیر آنچنانی بر آن داشته باشد و به راحتی بلعیده خواهد شد.

این ادغام کهکشانی می‌تواند یک نمونه مناسب از تکامل کهکشانی باشد. کهکشان‌های نزدیک حتی بدون برخورد با یکدیگر نیز به طور فعال در یکدیگر اثر می‌گذارند و با ایجاد ضربه‌های شدید در هم سبب شکل‌گیری ستارگان جدید می‌شوند.

به نظر می‌رسد خط افقی در محور کهکشان ۱۵۱۲ به خاطر جاذبه کهکشان کوچکتر باشد. این نوار ماده خام را به قلب کهکشان می‌کشد که در فضایی به وسعت ۲۴۰۰ سال نوری که مرکز این کهکشان است انفجارهای مولد ستارگان جدید در حال رخ دادن است.

تاثیر این فعالیت‌ها به صورت حلقه آبی رنگ در اطراف قلب کهکشان مشهود است که نشان‌دهنده شکل‌گیری یک خوشه ستاره‌ای از ستارگان جدید و فوق‌العاده داغ است.

نقاط نورانی که در فضای خارج از دیسک مرکزی کهکشان و همچنین بین دو کهکشان دیده می‌شوند ناشی از تابش ابرهای بزرگ هیدروژنی هستند.

این تابش‌ها به دلیل یونیزه شدن گاز هیدروژن بوسیله اشعه ماوراءبنفشی که از ستاره‌های داغ ارسال می‌شود، ایجاد می‌شوند.

با نزدیک شدن این دو کهکشان به هم اثر گرانشی آنها قدرتمندتر شده و به همین دلیل فعالیت‌های ستاره‌سازی در قلب کهکشان بزرگتر، با شدت بیشتری ادامه می‌یابد.

این ادغام ۴۰۰ میلیون سال است که در حال انجام است و بررسی‌های انجام شده نشان می‌دهد کهکشان ۱۵۱۲ در گذشته نیز سابقه کهکشان‌خواری داشته است.

ادغام کهکشان‌ها پدیده‌ای متداول است و کهکشان راه شیری نیز خود از ادغام کهکشان‌های کوچتری ایجاد شده است و تا ۴ میلیارد سال آینده با کهکشان "آندرومدا"(Andromeda) برخورد خواهد نمود.