به گزارش خبرگزاری موج، نشریه اکونومیست در ادامه گزارش خود با عنوان «چرا ترامپ نباید توافق هسته‌ای با ایران را کنار بگذارد؟» نوشت: زمان برای دونالد ترامپ رئیس‌جمهور آمریکا جهت تصمیم‌گیری درباره توافق هسته‌ای ایران و گروه ۱+۵ که در سال ۲۰۱۵ حاصل شد، در حال پایان یافتن است. رئیس‌جمهور ترامپ باید پیش از فرا رسیدن ۱۷ مه تصمیم بگیرد که آیا می‌خواهد به تعلیق تحریم‌های مرتبط با هسته‌ای ایران آن‌گونه که در دوران باراک اوباما انجام شد، ادامه دهد یا نه. اگر ترامپ دستور ابطال تحریم‌ها را صادر نکند، این تحریم‌ها باز خواهد گشت و دیگر طرف‌های توافق آمریکا را به عنوان متخاصم خواهند دانست. اگر ایران توافق هسته‌ای را نقض نکند، این کشورها آمریکا را دنبال نخواهند کرد. در این صورت ایران برنامه هسته‌ای‌اش را باز می‌گرداند که بدترین نتیجه ممکن خواهد بود.

اکونومیست در این گزارش با اشاره به محدودیت‌های اعمال شده بر فعالیت‌های هسته‌ای ایران پس از اجرای برنامه جامع اقدام مشترک (برجام) در ازاء رفع تحریم‌های تهران نوشت: اما از صحبت‌های آقای ترامپ این‌گونه بر می‌آید که وی فکر می‌کند مرگ توافق هسته‌ای فرا رسیده است. چیزی که آقای اوباما به عنوان بزرگ‌ترین دستاورد سیاسی خارجی‌اش می‌دانست، جایگزینش می‌گوید بدترین توافقی است که تاکنون دیده.

هر چند واقعیت مبهم و پیچیده‌تر است. رکس تیلرسون وزیر امور خارجه آمریکا در 18 آوریل نامه‌ای به کنگره نوشت و درآن به روشنی تایید کرد که به مفاد توافق هسته‌ای پایبند است. موضوعی که جیمز متیس وزیر دفاع آمریکا نیز در سفر خود به اسرائیل آن را مور تایید قرار داد. پایبندی ایران خبر خوبی است اما وزارت امور خارجه آمریکا به طرز عجیبی آن را زیر تیتر "ادامه حمایت ایران از تروریسم" مدفون کرد. تیلرسون در ادامه با معیوب خواندن توافق گفت: شورای امنیت ملی قرار است در یک بازه زمانی به مدت ۹۰ روز توافق هسته‌ای را بازبینی کند و تصمیم بگیرد که تعلیق تحریم‌ها را ادامه دهد یا نه. اما آقای ترامپ خود گفته است که ایران روح توافق را نقض می‌کند. وی در پاسخ به سوالی مبنی بر این‌که آیا واشنگتن توافق هسته‌ای را حفظ می‌کند، گفت: ممکن است این کار را نکنیم.

تیلرسون انتقاد می‌کند که توافق هسته‌ای شامل موضوع سیاست منطقه‌ای ایران نمی‌شود. حق با او است. این توافق هسته‌ای را از امنیت منطقه جدا می‌کند، زیرا جمع کردن دو موضوع در یک جا به بن‌بست می‌رسید. علاوه بر این، جایگزین توافق، جنگ است.

منتقدان توافق نیز درست می‌گویند که این تفکر که ایران با گذر زمان میانه‌روتر می‌شود، تنها یک خوش‌بینی است اما پاره کردن توافق هسته‌ای با این امید که یک توافق بهتر به دست بیاید نیز خوش‌بینی است. شاید آقای ترامپ گمان می‌کند که با داشتن لحنی تند قادر خواهد بود با ترفند در توافق چیزهایی به دست آورد و آن را یک انقلاب اعلام کند اما این یک بازی خطرناک است. انتخابات ریاست جمهوری ایران دو روز پس از مهلت ابطال تحریم‌ها است. اگر ترامپ از صدور چنین دستوری خودداری کند، شانس پیروزی نامزد تندروها در این انتخابات به میزان زیادی بالا می‌رود. جمهوری‌خواهان در کنگره نیز برای وضع تحریم‌های جدید علیه ایران به شدت تلاش می‌کنند. در صورت پیروزی تندروها در هر دو طرف، باید توافق هسته‌ای را مختومه اعلام کرد.

به نوشته اکونومیست، خودداری از تمدید تعلیق تحریم‌های ایران به علاوه اهداف سیاست خارجی آمریکا در آسیا را تضعیف می‌کند.

خودداری از تمدید تعلیق تحریم‌های ایران به علاوه اهداف سیاست خارجی آمریکا در آسیا را تضعیف می‌کند.تیلرسون توافق هسته‌ای را با ناتوانی برای متوقف کردن برنامه هسته‌ای کره‌شمالی مقایسه می‌کند. در حقیقت، برجام نشان‌دهنده درس‌هایی است که از شکست در مهار برنامه هسته‌ای کره‌شمالی گرفته شده. اگر آمریکا با شتاب توافق هسته‌ای با ایران را پاره کند در حالی‌که ایران به توافقق پایبند است، شانس هرگونه توافق با کره ‌شمالی کاملاً از بین می‌رود.

آقای ترامپ می‌تواند دستور ابطال تحریم‌ها را تا زمان تکمیل بازبینی توافق هسته‌ای به تعویق بیندازد. اگر این کار به وی کمک کند تا از وعده‌های انتخاباتی‌اش عقب‌نشینی کند، می‌توان گفت که بازبینی‌ها موثر بوده است.