، در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره آمریکا که قرار است ۱۲ آبان برگزار شود، جنگ با ایران به یکی از عوامل اثرگذار بر فضای سیاسی و اقتصادی این کشور تبدیل شده است. افزایش هزینه سوخت، اختلال در انتقال انرژی از خلیج فارس و نگرانی از تداوم درگیری، دولت دونالد ترامپ را در برابر پرسشی دشوار قرار داده است: چگونه می‌توان جنگ را ادامه داد، بدون آنکه هزینه‌های اقتصادی و سیاسی آن موقعیت جمهوری‌خواهان را در انتخابات تضعیف کند؟

واقعیت این است که بالا ماندن قیمت انرژی و افزایش مخاطرات کشتیرانی می‌تواند هزینه ادامه جنگ را برای رئیس‌جمهور آمریکا بالا ببرد و بر فضای انتخاباتی جمهوری‌خواهان اثر بگذارد. زیرا قیمت سوخت در آمریکا مستقیماً با هزینه رفت‌وآمد خانوارها، حمل‌ونقل کالا و قیمت تمام‌شده بسیاری از خدمات ارتباط دارد. در حال حاضر هزینه هر گالن بنزین در آمریکا به حدود ۴ دلار و ۳۳ سنت رسیده است که حدود ۴۵ درصد بالاتر از سطح پیش از جنگ است. قیمت گازوئیل نیز افزایش بیشتری داشته و رشد هزینه‌های حمل‌ونقل و توزیع را به دنبال آورده است. این فشارها در شرایطی رخ می‌دهد که مخارج زندگی و قدرت خرید از موضوعات مهم رقابت‌های سیاسی آمریکا محسوب می‌شوند.

تنگه هرمز؛ پیوند میان بحران منطقه‌ای و سیاست داخلی آمریکا

بخش مهمی از فشار بر بازار انرژی از نگرانی درباره امنیت انتقال نفت و فرآورده‌های نفتی در منطقه خلیج فارس ناشی می‌شود. تنگه هرمز یکی از مسیرهای حیاتی تجارت جهانی انرژی است و هرگونه اختلال در تردد کشتی‌ها می‌تواند هزینه بیمه، حمل‌ونقل و تأمین محموله‌ها را افزایش دهد. حتی زمانی که جریان صادرات تا حدی بهبود می‌یابد، باقی‌ماندن خطر حمله یا بسته‌شدن مسیر می‌تواند مانع بازگشت کامل بازار به شرایط عادی شود.

در این راستا ریسک ژئوپلیتیکی حدود ۳۰ دلار به قیمت هر بشکه نفت افزوده است. از نگاه تهران، چنین وضعیتی می‌تواند این پیام را منتقل کند که جنگ علیه ایران، برخلاف تصور طراحان آن، محدود به هزینه‌های نظامی و جغرافیای منطقه نخواهد ماند.

لازم به ذکر است انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره برای تعیین ترکیب مجلس نمایندگان و بخشی از کرسی‌های سنا برگزار می‌شود. اگر دموکرات‌ها کنترل یک یا هر دو مجلس را به دست آورند، امکان نظارت و فشار سیاسی بر دولت ترامپ افزایش خواهد یافت. کنگره از اختیارات مهمی در زمینه بودجه دفاعی، تصویب قوانین و نظارت بر عملکرد دولت برخوردار است و نمایندگان مخالف جنگ می‌توانند درباره هزینه‌های عملیات نظامی مطالبه پاسخ‌گویی کنند.

با این حال، تغییر ترکیب کنگره به‌تنهایی به معنای توقف فوری جنگ نیست. رئیس‌جمهور آمریکا همچنان اختیارات اجرایی و نظامی قابل‌توجهی دارد و تبدیل مخالفت سیاسی به محدودیت عملی، به رأی نمایندگان، روندهای قانونی و امکان عبور از موانع سیاسی بستگی دارد. در همین حال نظرسنجی ها نشان می دهد میزان رضایت از عملکرد ترامپ به ۳۱ درصد رسیده است.

نکته مهم آنکه برای جمهوری اسلامی، مسئله فقط نتیجه انتخابات پیش رو آمریکا نیست؛ بلکه این است که آیا می‌تواند هزینه‌های اقدام نظامی علیه ایران را در محاسبات دولت‌های بعدی آمریکا نیز برجسته کند. در نهایت اینکه انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا آزمونی برای سنجش رابطه میان جنگ خارجی و هزینه سیاسی داخلی خواهد بود. افزایش قیمت انرژی می‌تواند فشار بر دولت ترامپ را تشدید کند و آن را با مشکلاتی در مسیر دوساله آینده اش روبرو سازد.