، حجت‌الاسلام والمسلمین محمد باقر ولدان، مدیرکل سازمان تبلیغات اسلامی استان، در نشست هم‌اندیشی کارگروه‌های تخصصی شورای هماهنگی و گسترش فعالیت‌های قرآنی استان فارس گفت: امروز در نقطه‌ای قرار گرفته‌ایم که مسئله اصلی ما دیگر صرفاً فعالیت قرآنی نیست، مأموریت بنیادین، تبدیل قرآن از یک متن مقدس به یک متن زندگی است.

وی با اشاره به ضرورت حرکت از مرحله قرآن‌آموزی به سمت قرآن‌زیستی تأکید کرد که قرآن کریم تنها برای خوانده شدن نازل نشده، بلکه هدف از نزول آن، تدبر در آیات و حضور پیام الهی در صحنه زندگی انسان و جامعه است.

وی در ادامه با تحلیل وضعیت موجود خاطرنشان کرد: اگرچه جامعه دارای حافظان، قاریان، جلسات و مسابقات فراوان است، اما پرسش اساسی اینجاست که آیا قرآن در رفتار مردم، خانواده‌ها، روابط اجتماعی، کسب‌وکار، مدیریت، تصمیم‌گیری‌ها و اخلاق عمومی حضور دارد یا خیر. مأموریت اصلی، بالا بردن آمار فعالیت‌های قرآنی نیست، بلکه افزایش ضریب نفوذ قرآن در زندگی مردم است.

حجت‌الاسلام ولدان در تعریف مفهوم قرآن‌زیستی تصریح کرد: این مفهوم یعنی انسان با قرآن ببیند، با آن بیندیشد، تصمیم بگیرد و رفتار کند.

وی با ذکر نمونه‌های عملی افزود: اگر قرآن دستور به گفتار نیک دارد، قرآن‌زیستی یعنی تغییر ادبیات گفت‌وگو و اگر از دوری از غیبت سخن می‌گوید، یعنی فضای روابط اجتماعی ما از تخریب فاصله بگیرد.

مدیرکل تبلیغات اسلامی فارس تأکید کرد که عدالت و احسان نباید تنها در تریبون‌ها گفته شود، بلکه قرآن‌زیستی یعنی تبدیل آیه به رفتار و ارزش به سبک زندگی.

حجت‌الاسلام ولدان در بخش دیگری از سخنان خود نقش شورای عالی قرآن مورد بررسی قرار گرفت و افزود: شورا نباید صرفاً محل هماهنگی دستگاه‌ها برای اجرای برنامه‌ها باشد، بلکه باید به قرارگاهی برای طراحی زیست قرآنی استان فارس تبدیل شود، بنابراین باید از برنامه‌محوری به سمت مسئله‌محوری حرکت کرد.

وی در این خصوص گفت: آمارهای مربوط به تعداد جلسات یا حافظان لازم است اما کافی نیست؛ باید پرسید چند خانواده سبک زندگی قرآنی یافته‌اند، چند نوجوان ارتباط واقعی با قرآن برقرار کرده‌اند و قرآن چه میزان در کاهش آسیب‌های اخلاقی و اجتماعی نقش داشته است.

 وی پیشنهاد کرد که هر کارگروه تخصصی، علاوه بر برنامه‌های سالانه، یک مسئله قرآن‌زیستی را برای استان تعریف کند؛ به گونه‌ای که مثلاً کارگروه خانواده بر چگونگی ورود قرآن به روابط زن و شوهر و تربیت فرزند تمرکز کند.

فراخوان برای تحول ساختاری در زیست قرآنی استان فارس

حجت‌الاسلام ولدان با طرح پرسش‌هایی بنیادین در خصوص نقش کارگروه‌های مختلف، از کارگروه دانشگاه خواست تا چگونگی پیوند قرآن با مسائل فکری و هویتی دانشجویان را بررسی کند و از کارگروه رسانه خواست تا راه تبدیل مفاهیم قرآنی به زبان جذاب برای نسل جدید را بیابد.

وی همچنین بر ضرورت تبدیل مسجد به پایگاه زیست قرآنی محله توسط کارگروه مساجد، گذار از آموزش محفوظات به سمت تربیت قرآنی توسط کارگروه آموزش و تبدیل مسئله قرآن‌زیستی به یک مطالبه عمومی توسط کارگروه گفتمان‌سازی تأکید کرد افزود: در صورت تحقق این موارد، شورا از مجموعه‌ای از کارگروه‌ها به یک شبکه حل مسئله قرآنی تبدیل خواهد شد.

وی در ادامه با تبیین مراحل سه‌گانه رسیدن به هدف نهایی، قرآن‌دانی را مرحله نخست شامل شناخت و ترجمه، قرآن‌باوری را مرحله دوم شامل تبدیل معارف به نگرش قلبی و قرآن‌زیستی را مرحله سوم شامل ظهور باور در رفتار و سبک زندگی دانست و گفت: مسیر حرکت باید به صورت قرآن‌دانی، قرآن‌باوری و در نهایت قرآن‌زیستی باشد و نباید در هیچ‌یک از این مراحل توقف کرد.

مدیرکل تبلیغات اسلامی فارس در بخش دیگری از سخنان خود به بازنگری در شاخص‌های موفقیت پرداخت و بیان کرد: اگر بخواهیم قرآن‌زیستی را جدی بگیریم، باید شاخص‌های ارزیابی را از تعداد جلسات و حافظان به سمت شاخص‌های اثرگذاری تغییر دهیم؛ از جمله میزان انس خانواده‌ها با قرآن، میزان مشارکت نوجوانان، تبدیل آموزه‌ها به رفتار، تولید محتوای متناسب با مسائل روز، حضور قرآن در محیط‌های عمومی و حل مسائل اجتماعی با الهام از آموزه‌های قرآنی.

وی تأکید کرد که پرسش از مدیر یک کارگروه نباید تنها بر سر اجرای برنامه‌ها باشد، بلکه باید پرسید که چه تغییری ایجاد شده است.

حجت‌الاسلام ولدان با اشاره به ظرفیت‌های گسترده استان فارس شامل حوزه‌های علمیه، دانشگاه‌ها، آموزش و پرورش و نهادهای اجتماعی، پیشنهاد ارائه یک مدل بومی تحت عنوان «فارس؛ استان قرآن‌زیست» را مطرح کرد و افزود: این عنوان نباید یک شعار تبلیغاتی، بلکه باید به عنوان یک پروژه اجتماعی تعریف شود که در آن قرآن در تمام عرصه‌ها از مدرسه و مسجد تا بازار و اداره حضور واقعی داشته باشد.

مدیرکل تبلیغات اسلامی فارس در ادامه سخنان خود بر اهمیت انتخاب میان افزایش فعالیت‌های قرآنی و ساختن زندگی قرآنی‌تر تأکید کرد و گفت: اگر هدف دوم باشد، باید در نوع نگاه، برنامه‌ریزی و ارزیابی تغییر ایجاد کرد. قرآن نباید تنها در قفسه خانه‌ها، در جلسات، در مسابقات یا به عنوان موضوع برنامه‌های فرهنگی باشد، بلکه باید در قلب انسان، در خانواده، در بازار، اداره، مدرسه و دانشگاه جاری شود و منطق زندگی مؤمن و جامعه اسلامی باشد.