، مهدی پیرصالحی افزود: در این دوره، همکاری هند در حوزه تأمین دارو قابل توجه بود و مسئله اصلی از سوی طرف هندی مطرح نبود؛ بلکه شرایط ویژه حاکم بر حمل‌ونقل بین‌المللی، روند انتقال دارو و مواد اولیه را با محدودیت مواجه کرد.

معاون وزیر بهداشت ادامه داد: به‌دلیل نبود مسیر زمینی مستقیم میان ایران و هند، امکان انتقال محموله‌ها از طریق زمینی وجود نداشت. از سوی دیگر، شرایط ایجادشده در مسیرهای دریایی و محدودیت‌های ناشی از محاصره، استفاده عادی از حمل‌ونقل دریایی را نیز با مشکل مواجه کرد و امکان بارگیری و انتقال برخی محموله‌ها از این مسیر فراهم نبود.

وی با اشاره به محدودیت‌های حمل‌ونقل هوایی اظهار کرد: در این بخش نیز به پروازهای ایرانی اجازه پرواز در برخی مسیرها داده نمی‌شد و در نتیجه امکان استفاده از ناوگان هوایی کشور برای انتقال محموله‌ها وجود نداشت. استفاده از پروازهای خارجی نیز به‌عنوان مسیر جایگزین، نیازمند هماهنگی‌های بیشتر و فراهم شدن شرایط خاص خود بود.

پیرصالحی تأکید کرد: بنابراین باید میان «تأمین دارو» و «انتقال دارو» تفاوت قائل شد؛ هند در بخش تأمین و فروش دارو همکاری و همراهی مناسبی با ایران داشت، اما محدودیت‌های ناشی از شرایط جنگی و اختلال در مسیرهای زمینی، دریایی و هوایی، انتقال محموله‌ها را با دشواری مواجه کرد.

با وجود این محدودیت‌ها، روند تأمین دارو متوقف نشد و تلاش‌ها برای استفاده از مسیرها و راهکارهای جایگزین با هدف تسریع در ورود محموله‌ها و حفظ پایداری تأمین دارو ادامه یافت.