، بازار مسکن ایران در ماه های اخیر، شرایط خاصی را تجربه کرده است. در این راستا، افزایش نرخ ارز در کنار تشدید خصومت‌ورزی علیه کشورمان در قالب جنگ‌افروزی آمریکا و صهیونیست‌ها ضدِ ایران و البته انجام اقداماتی نظیر اِعمال محاصره دریایی غیرقانونی علیه ایران، همه و همه سبب شده اند تا قیمت مسکن در ایران افزایش قابل توجهی پیدا کند و شمار بیشتری از مردم کشورمان، در روند خانه‌دار‌شدن خود با مشکلاتی جدی رو به رو شوند.

در این راستا، به تازگی شاهد ارسال یک پالس جدید به بازار مسکن کشورمان بوده ایم. ماجرا از این قرار است که "فرشید پورحاجت"، دبیر کانون سراسری انبوه‌سازان مسکن در کشورمان در موضع گیری اعلام کرده که به دلیل افزایش قیمت مصالح ساختمانی، برای ساخت هر مترمربع مسکن در کشور نیاز به ۶۰ میلیون تومان پول است. عددی که در قیاس با دوره زمانی مشابه سال گذشته، افزایش قابل ملاحظه ای را نشان می دهد. به گفته وی، قمیت برخی اقلام ساختمانی بین ۴۰ تا ۲۷۰ درصد افزایش یافته است.

از این رو، معادله مذکور حداقل از دو منظر حامل پیام برای بازار مسکن کشورمان است.

اول اینکه به نظر می رسد با بالا ماندن نرخ تورم و تداوم عدم‌قطعیت ها به دلیل ادامه یافتن فضای تنش و درگیری در منطقه غرب آسیا، باز هم باید انتظار افزایش قیمت ها در بازار مسکن را داشته باشیم. به هر حال طبیعی است وقتی قیمت مصالح ساختمانی و هزینه های تولید مسکن افزایش می یابد، شاهد افزایش قیمت تمام شده مسکن نیز باشیم. معادله ای که همراه شدن آن با نرخ تورم بالا در کشورمان، ابعاد معناداری پیدا می کند. با این حال، نکته مهم این است که قدرت خرید مردم مثل تورم در بخش مسکن رشد نکرده و همین مساله سبب می شود تا رکود در بازار مسکن، تثبیت و تعمیق شود.

نکته دوم اینکه افزایش قیمت مسکن و سرعت بیشتر این افزایش از رشد درآمدهای مردم، فشارهای جدی را به مستاجران و بازار اجاره نیز تحمیل می کند. وقتی مردم در بحث مسکن مالک نباشند، راهی جز زندگی در مسکن استیجاری باقی نمی ماند. حال وقتی فشار تورم قیمت مسکن به بازار اجاره سرایت کند، این مساله در این حوزه نیز برای مستاجران ایجاد مشکل می کند. موضوعی که در شرایط خاص کنونی کشورمان که به دلیل جنگ، موقعیت درآمدی طیف های قابل توجهی از مردم ایران با مشکل رو به رو شده، ابعاد جدی را پیدا می کند. از این رو، دولت باید فعالانه وارد میدان شود و برای کنترل و مهار این فشارها، ابتکارهای مشخصی را در دستورکار قرار دهد.