به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری موج

، صبح جمعه مصلی امام خمینی(ره) تهران حال و هوایی متفاوت داشت؛ فضایی آمیخته با عطر معنویت، اشک، لالایی و عشق. همزمان با سراسر کشور، اجتماع عظیم شیرخوارگان حسینی با حضور هزاران مادر و کودک شیرخوار برگزار شد؛ آیینی که هر ساله در نخستین جمعه ماه محرم، یاد حضرت علی‌اصغر(ع) کوچک‌ترین شهید کربلا را زنده می‌کند و پیوندی عمیق میان مادران امروز و مادران داغ‌دیده تاریخ برقرار می‌سازد.

در این مراسم، مادران با نوزادان خود در آغوش، با لباس‌های سبز و سفید و پیشانی‌بندهای مزین به نام مبارک حضرت علی‌اصغر(ع)، گرد هم آمدند تا بار دیگر بر مظلومیت کودک شش‌ماهه کربلا اشک بریزند و در عین حال، بر ادامه راه عاشورا و ارزش‌های حسینی تأکید کنند.

 

آرزوی مادران؛ ایرانِ حسینی و نسل سربلند

در میان جمعیت، صدای یک مادر جوان توجه‌ها را جلب می‌کند. او که نخستین سال تجربه مادر شدن را پشت سر می‌گذارد، با چشمانی اشک‌آلود می‌گوید: امسال اولین سالی است که مادر شده‌ام و حالا خیلی بهتر می‌توانم حال مادران داغدار را درک کنم. تصور اینکه فرزندت را صبح با امید راهی کنی و دیگر برنگردد، واقعاً دردناک است. من امسال پسرم محمدراستین را به این مراسم آوردم تا یاد همه شهدا زنده بماند. از خدا برای همه مادران صبر و آرامش می‌خواهم.

وی در ادامه با صدایی آرام‌تر اضافه می‌کند: دوست دارم فرزندم در ایرانِ امام حسین(ع) بزرگ شود؛ ایرانی که سربازان امام زمان(عج) را تربیت می‌کند.

 

مادربزرگ‌هایی که نسل آینده را در آغوش دارند

در گوشه‌ای دیگر، مادربزرگی نوه شیرخواره‌اش را در آغوش گرفته و با نگاهی سرشار از امید از آینده او سخن می‌گوید: آرزو دارم نوه‌ام در همین ایران با افتخار، عزت و اقتدار بزرگ شود. ایرانی که مردمش با سربلندی زندگی کنند و آینده‌ای روشن برای فرزندانش بسازد.

وی با لبخندی آرام ادامه می‌دهد: این بچه‌ها سرمایه‌های آینده این کشورند. باید در امنیت، آرامش و عزت رشد کنند.

 

عاشورای امسال یاد علی‌اصغرها و رقیه‌های زمانه

در بخش دیگری از مراسم، یکی از مادران با اشاره به حوادث تلخ اخیر و شهادت کودکان بی‌گناه در نقاط مختلف کشور، از حال و هوای متفاوت محرم امسال سخن می‌گوید: امسال محرم حال و هوای دیگری دارد. علی‌اصغرها و رقیه‌های زیادی را از دست داده‌ایم. مادرانی که صبح فرزندشان را با امید راهی مدرسه کردند و دیگر او را ندیدند، امسال بهتر از هر کسی می‌توانند مصیبت کربلا را درک کنند. واقعاً این محرم، عاشورای آن مادران است.

وی با بغضی آشکار ادامه می‌دهد: درد این مادران، درد حضرت رباب(س) است که فرزند شیرخواره‌اش را در آغوش نداشت.

 

دهه‌نودی‌ها و تصویر ایران آینده

در میان جمعیت، کودکان دهه نودی نیز نگاه متفاوتی به آینده دارند. یکی از آنان با صدای کودکانه اما محکم می‌گوید: دوست دارم در ایران زندگی کنم که همیشه پیروز باشد و برای مردمش شرایط بهتر فراهم کند.

کودک دیگری نیز اضافه می‌کند: ما دوست داریم در کشوری زندگی کنیم که قدرتمند باشد و مردمش با افتخار از آن یاد کنند.

این سخنان ساده اما عمیق، تصویری از ذهن نسل جدیدی ارائه می‌دهد که آینده را در سایه پیشرفت، قدرت و سربلندی ایران تصور می‌کند.

در بخش دیگری از مراسم، دختر جوانی که در اجتماع حضور دارد، با نگاهی پرشور از هویت ملی خود سخن می‌گوید: امسال باید همه کنار هم باشیم تا نشان دهیم هیچ‌کس کشتار کودکان بی‌گناه را نمی‌پذیرد. من ایران را دوست دارم و هر جای دنیا باشم با افتخار می‌گویم ایرانی‌ام. راه امام حسین(ع) ادامه دارد.

وی تأکید می‌کند که هویت دینی و ملی در کنار هم معنا پیدا می‌کند و نسل امروز همچنان بر ارزش‌های عاشورایی پایبند است.

 

لالایی‌هایی که به عهد تبدیل شد

با آغاز نوای مداحی و ذکر مصیبت حضرت علی‌اصغر(ع)، فضای مصلی رنگ دیگری می‌گیرد. مادران، کودکان خود را در آغوش می‌فشارند و اشک‌هایی که آرام بر گونه‌ها جاری می‌شود، یادآور تاریخ کربلاست؛ تاریخی که هنوز در دل‌های امروز زنده است.

در این مراسم، لالایی مادران تنها برای خواب کودکان نیست، بلکه عهدی است برای تربیت نسلی که با نام حسین(ع) بزرگ شود؛ نسلی که به گفته شرکت‌کنندگان، باید «سربازان حضرت علی‌اصغر(ع) و امام زمان(عج)» باشند.

اجتماع شیرخوارگان حسینی در مصلی امام خمینی(ره) تهران، تنها یک مراسم آیینی نبود؛ بلکه صحنه‌ای از پیوند عاطفه، ایمان و هویت جمعی بود. از مادران جوان تا مادربزرگ‌ها، از کودکان دهه نودی تا دختران جوان، همه در یک نقطه مشترک به هم رسیدند: امید به آینده‌ای روشن در سایه ایمان، عزت و هویت حسینی.

اینجا، گهواره‌ها کوچک‌اند اما آرزوها بزرگ؛ و لالایی‌ها، فقط برای خواب نیستند، بلکه برای بیداری نسلی است که قرار است ادامه‌دهنده راهی باشد که از کربلا آغاز شد و تا امروز امتداد یافته است.