، اسد مجید خان در اجلاس منطقه‌ای اکولوژیکی ۲۰۲۶ آستانه درباره کنوانسیون تهران با موضوع «آب‌های مشترک، رفاه مشترک: تبدیل بحران زیست‌محیطی خزر به همکاری منطقه‌ای»، خواستار اقدام جمعی فوری برای رسیدگی به کاهش سریع سطح دریای خزر شد.

وی خاطرنشان کرد: دریای خزر نه تنها یک گنج اکولوژیکی، بلکه یک شریان حیاتی برای تجارت، انرژی و معیشت در سراسر منطقه اکو است. چهار کشور از ده کشور عضو اکو، کشورهای ساحلی دریای خزر هستند، در حالی که شش کشور باقی مانده به اتصال فرامرزی از طریق حوضه دریای خزر وابسته‌اند.

مجیدخان با این اینکه در حالی که بسیاری از جهان نگران افزایش سطح دریاها هستند، دریای خزر در حال کوچک شدن است هشدار داد: تنش آبی در مرکز چالش‌های زیست‌محیطی منطقه قرار دارد. تخریب زمین، بیابان‌زایی، خشکسالی و سیل آسیب‌پذیری منطقه را تشدید می‌کند.

به گفته وی، از نظر اقتصادی، کاهش سطح آب دریای خزر در حال حاضر دسترسی به بنادر را کاهش و هزینه‌های حمل و نقل را افزایش داده و زنجیره‌های تأمین انرژی، غلات و کالاهای تولیدی را مختل کرده است. شیلات - از جمله ماهیان خاویاری که خاویار جهان را تولید می‌کنند - در معرض تهدید هستند، در حالی که بسترهای دریاییِ در معرض خطر، طوفان‌های گرد و غبار نمکی ایجاد می‌کنند که خاک‌های کشاورزی را تخریب کرده و به سلامت عمومی صدها کیلومتر در داخل کشور آسیب می‌رسانند و حتی اعضای غیرساحلی اکو مانند افغانستان، ازبکستان و جمهوری قرقیزستان را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهند.

مجیدخان حمایت اکو از کنوانسیون تهران را مجدداً تأیید و خاطرنشان کرد: وظیفه اکو تقویت تعهد سیاسی، همکاری منطقه‌ای و چارچوب‌های سرمایه‌گذاری مشترک و درنتیجه سرنوشت دریای خزر آزمونی برای توانایی ما برای اقدام مشترک است. هیچ کشوری به تنهایی نمی‌تواند روند کاهش آن را معکوس کند. بیایید آستانه را با یک پیام روشن ترک کنیم: همکاری یک گزینه نیست؛ بلکه تنها راه است.