، امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه در واکنش به درگذشت ناتالی بای گفت که این بازیگر محبوب و باسابقه سینمای فرانسه «بازیگری بود که با او عشق ورزیدیم، رویا دیدیم و بزرگ شدیم».

بای که چهار بار برنده جایزه سزار (معادل اسکار در فرانسه) شده بود، پس از نقش‌های برجسته‌اش در اوایل دهه ۱۹۷۰، در طول زندگی خود در حدود ۸۰ فیلم بازی کرد.

خانواده او به خبرگزاری فرانسه گفتند که او شامگاه جمعه بر اثر نوعی زوال عقل در خانه خود در پاریس درگذشت.

بای که در سال ۱۹۴۸ در خانواده‌ای  هنرمند به دنیا آمد و سپس به بازیگری روی آورد.

به گزارش روزنامه لوموند، بای زمانی که تازه از مدرسه بازیگری فارغ‌التحصیل شده بود، در کمدی «شب آمریکایی» ساخته فرانسوا تروفو در سال ۱۹۷۳ به شهرت رسید.

او سپس طی پنج دهه فعالیت هنری به یکی از پرافتخارترین بازیگران فرانسه تبدیل شد.

بای اولین جایزه سزار خود را در سال ۱۹۸۱ برای نقش مکمل در کمدی سیاه «هر کسی برای خودش» ساخته ژان-لوک گدار به دست آورد.

او بار دیگر در سال ۱۹۸۲ به عنوان بهترین بازیگر نقش مکمل زن و در سال بعد به عنوان بهترین بازیگر زن برای فیلم‌های «ماجرای عجیب» و «لا بالانس» انتخاب شد.

بای در سال ۱۹۹۹ برای فیلم «یک رابطه» برنده جایزه بهترین بازیگر زن از جشنواره فیلم ونیز شد.

ناتالی بای در اواخر حرفه خود در پروژه‌های بین‌المللی پرطرفداری ظاهر شد، از جمله فیلم « اگه میتونی منو بگیر» ساخته استیون اسپیلبرگ در سال ۲۰۰۲، که در آن نقش مادر لئوناردو دی‌کاپریو را ایفا کرد.

آخرین نقش بای در مقابل  دوربین در سال ۲۰۲۳ در درام فرانسوی-لبنانی «دره مادر» بود.

به غیر از عرصه بازیگری، رسانه‌های فرانسه گزارش دادند که بای از برخی اقدامات محیط زیستی از جمله مقابله با تغییرات آب و هوایی حمایت می کرد. 

در میان کسانی که به او ادای احترام کردند، ایزابل آجانی، یکی از همبازی‌های اولیه بایی بود که در سال ۱۹۷۴ در فیلم «سیلی» در کنار او ظاهر شد و او را در پستی در شبکه‌های اجتماعی «بازیگری با خودانگیختگی خیره‌کننده» توصیف کرد.

کاترین پگار، وزیر فرهنگ فرانسه، به خبرگزاری فرانسه گفت که ناتالی بای «با استعداد و شخصیت درخشان خود، فصل بلندی از تاریخ سینمای فرانسه را رقم زد.»