، در گزارشی تازه که توسط مرکز حقوق بشر اسرائیلی «بتسیلم» در ژانویه ۲۰۲۶ و تحت عنوان «جهنم روی زمین» منتشر شد، افشا شد که زندان‌ها و بازداشتگاه‌های اسرائیلی عملاً به شبکه‌ای از اردوگاه‌های شکنجه سیستماتیک علیه اسیران و بازداشت‌شدگان فلسطینی تبدیل شده‌اند. این امر در سایه سیاست رسمی مبتنی بر شکنجه جسمی و روانی، گرسنگی دادن، بی‌توجهی پزشکی و انزوای کامل از جهان بیرون صورت می‌گیرد.

طبق این گزارش، از آغاز تجاوز تا پایان دسامبر ۲۰۲۵، ۸۴ اسیر فلسطینی در داخل زندان‌ها و بازداشتگاه‌های اسرائیلی به شهادت رسیده‌اند که در میان آن‌ها یک کودک نیز وجود دارد. این در حالی است که سایر سازمان‌های حقوق بشری از دست‌کم ۹۴ شهید سخن گفته‌اند و ۶ تن دیگر نیز در بازجویی‌های «شاباک» جان باختند. 

این گزارش همچنین اشاره می‌کند که رژیم اشغالگر همچنان پیکر ۸۰ تن از این شهدا را در اختیار دارد.

بر اساس آمار اداره زندان‌های رژیم اشغالگر تا پایان سپتامبر ۲۰۲۵، تعداد اسیران و بازداشت‌شدگان فلسطینی به ۱۰ هزار و ۸۶۳ نفر رسیده است. این تعداد شامل ۷ هزار و ۴۲۵ نفر از کرانه باختری و قدس، ۲ هزار و ۹۳۱ نفر از نوار غزه و ۵۰۷ نفر از فلسطینیان سرزمین‌های اشغالی سال ۱۹۴۸ است. در میان این افراد، ۳۵۰ کودک و ۴۸ زن اسیر وجود دارد.

گزارش بتسیلم نشان می‌دهد که در میان اسیران، ۳ هزار و ۵۲۱ نفر به صورت «بازداشت اداری» و بدون اتهام یا محاکمه بازداشت شده‌اند. همچنین ۲ هزار و ۶۲۳ نفر از بازداشت‌شدگان غزه به عنوان «مبارزان غیرقانونی» طبقه‌بندی شده‌اند. ۳ هزار و ۲۲۷ نفر پرونده آن‌ها هنوز در حال بررسی است و یک هزار و ۴۹۲ اسیر نیز محکومیت قطعی دارند.

این سازمان حقوق بشری تأکید کرد که شکنجه به سیاست هدفمند و منظم و آشکار تبدیل شده که شامل موارد زیر است: ضرب و شتم شدید، شوک الکتریکی، استفاده از سگ، گاز اشک‌آور و نارنجک صوتی، تحقیر عامدانه، آویزان کردن در وضعیت‌های دردناک، حبس انفرادی، برهنگی اجباری و تجاوزات جنسی. 

در این گزارش، الگوی خطرناکی از خشونت جنسی در داخل زندان‌ها ثبت شده است. علاوه بر این، شهادت‌هایی مبنی بر قطع عضو، نابینایی و ناشنوایی و خونریزی داخلی ناشی از شکنجه یا اهمال پزشکی ارائه شده است.

این گزارش اشاره می‌کند که ممانعت از درمان پزشکی خود به ابزاری برای شکنجه تبدیل شده است؛ به طوری که کالبدشکافی پیکر اسیران نشان داده که ۶ مورد از هر ۱۰ مورد مرگ، مستقیماً ناشی از بی‌توجهی عامدانه پزشکی بوده است. افزون بر این، بیماری‌های خطرناکی مانند بیماری پوستی گال بدون درمان شیوع یافته است.

این گزارش شرایط زندگی را «غیرانسانی» توصیف کرده که شامل موارد زیر می‌شود: ازدحام شدید، خوابیدن روی زمین بدون پتو، بستن دست‌ اسیران برای مدت‌های طولانی، ممنوعیت استحمام و تعویض لباس، کمبود آب آشامیدنی سالم و غذایی که از نظر کمیت و کیفیت بسیار ضعیف است و به حد گرسنگی دادن می‌رسد.

این گزارش به طور ویژه به بخش «رکیفت» در زندان «ایالون» (الرمله) پرداخته است؛ بخشی که کاملاً زیر زمین قرار دارد و اسرا در آن از نور خورشید کاملاً محروم هستند. این بخش نمادی از سیاست شکنجه و تحقیر است و با دستور «ایتامار بن‌ گویر»، وزیر امنیت داخلی رژیم صهیونیستی مجدداً بازگشایی شده است.

در گزارش این نهاد حقوقی آمده است که رژیم اشغالگر از اکتبر ۲۰۲۳ تاکنون از ملاقات خانواده‌ها، صلیب سرخ و وکلای دادگستری ممانعت کرده و محدودیت‌های شدیدی بر ملاقات‌های قانونی اعمال کرده است. این اقدام در تلاشی برای انزوای کامل اسیران و جلوگیری از مستندسازی جنایت‌های انجام شده علیه آن‌ها صورت می‌گیرد.

در پایان گزارش «بتسیلم» آمده است که آنچه در زندان‌های رژیم صهیونیستی می‌گذرد، تخلفات فردی نیست، بلکه سیاست رسمی است که از حمایت سیاسی، قضایی و رسانه‌ای برخوردار است. این سازمان از جامعه بین‌المللی خواسته است تا فوراً برای بازخواست اسرائیل و توقف جنایت‌های شکنجه و رفتار غیرانسانی با اسرای فلسطینی اقدامی اتخاذ کند.