، یکی از موضوعات جنجالی و حساس‌برانگیز در ایران که هر مدت یکبار و گاهی در یک ماه دو بار رسانه‌ای می‌شود، حمایت مهمانان سیاسی امارات متحده عربی از پیشنهاد مذاکره ابوظبی با تهران بر سر حاکمیت بر جزایر سه‌گانه تنب بزرگ، تنب کوچک و بوموسی (ابوموسی) است.

ریشه حاکمیت ایران بر این جزایر استراتژیک در خلیج فارس به دوره هخامنشیان برمی‌گردد و از بیش از ۲۵۰۰ سال قبل تا امروز، در هیچ دوره‌ای نبوده است که ایران بر این جزایر مالکیت و «حاکمیت مؤثر» نداشته باشد. با این حال از سال ۱۹۷۱ که امارت متحده عربی توانست با همراهی هفت امیرنشین، در قالب یک کشور نوظهور وارد عرصه بین‌المللی شود، تصمیم گرفت هر زمانی که بتواند درباره این جزایر ادعای مالکیت کند!! این موضوع در سال‌های اخیر به تناسب افزایش فشارهای بین‌المللی بر جمهوری اسلامی ایران، این مطالبه و ادعا تشدید می‌شود. براین اساس در چندین سال گذشته هر مقام رسمی سیاسی که به ابوظبی سفر می‌کند، در پایان دیدارش از این امیرنشین، از ادعای امارات در مورد جزایر ایرانی حمایت می‌کند.

در همین راستا در دو ۱۰ روز گذشته پس از سفر وزیر خارجه چین به امارات، وی در بیانیه‌ای مشترک «از تلاش‌های امارات برای حل مسالمت‌آمیز اختلاف بر سر سه جزیره» استقبال کرد! این در حالی است که رویکرد سیاسی جمهوری اسلامی ایران مبتنی بر حمایت موضع چین در مسئله تایوان است و آن را بخشی از چین بزرگ می‌داند و هرگز حتی در یک بیانیه تشریفاتی یا اظهارنظر رسانه‌ای حرفی از حل اختلاف بین چین و تایوان نزده است.

قبرس هم چند روز قبل در بیانیه مشترکی با امارات «حمایت اصولی خود از حاکمیت امارات بر سه جزیره» را تأیید کرد. در واکنش به این اقدام وزارت خارجه کشورمان، سفیر قبرس را احضار و اعتراض شدید خود را به وی ابلاغ کرد.

با توجه به اهمیت این مسئله برای افکار عمومی ایران، هر بار که چنین اتفاقی رخ می‌دهد، خبرنگاران در نشست‌های خبری از سخنگوی وزارت خارجه در مورد موضع ایران به این اقدامات سوال می‌پرسند و هر بار اسماعیل بقائی تأکید دارد جزایر سه‌گانه بخشی از تمامیت سرزمینی ایران هستند و هیچ مماشاتی در این مورد صورت نخواهد گرفت.

واقعیت امر این است که پذیرش هرگونه مذاکره یا رفتن به محاکم بین‌المللی برای تعیین تکلیف این ادعای بی مبنای امارات، به معنای نقض تمامیت سرزمینی از سوی خودمان است. از سویی حضور قدرتمند نیروی‌های نظامی ایران در خلیج فارس و تنگه هرمز و این جزایر، به معنای حاکمیت پایدار و مستمر ایران است. اقدام مؤثر دیگری که از سال گذشته از سوی دولت در خصوص جزیره بوموسی صورت گرفت، راه‌اندازی گردشگری در این جزیره زیباست.

جزیره بوموسی جنوبی‌ترین شهر ایران با هشت هزار و ۵۰۰ نفر جمعیت و دارابودن سواحل صخره ایی و شنی و همچنین قرار گیری در مسیر بین المللی تردد کشتی‌های نفت کش و تجاری دنیا از جذابیت‌های حوزه گردشگری در آب‌های خلیج فارس است. در همین راستا از آذرماه سال ۱۴۰۳ درحالی‌ که تا پیش از این برای سفر به این جزیره نیاز به معرف محلی یا مجوز از فرمانداری بود، با پیگیری ستاد توسعۀ جزایر و استانداری هرمزگان این شروط برداشته و سفر به این جزیرۀ ایرانی آزاد شد. در همین رابطه، احمد بنافی، فرماندار شهرستان بوموسی در اواخر مهر امسال گفت: علاقمندان به گردشگری در بوموسی می‌توانند هر روز با هواپیما از فرودگاه بین المللی بندرعباس و یا با شناور از اسکله شهید حقانی بندرعباس و اسکله بندرلنگه به بوموسی سفر کنند.

 به گفته احمد بنافی فرماندار بوموسی افزایش ظرفیت پذیرایی روزانه مراکز اقامتی این جزیره از ۷۰ به بیش از ۱۰۰ تن از جمله اقدامات انجام شده برای پذیرش گردشگر در فصل پاییز و زمستان است. در همین خصوص اگر علاقمندان به دیدن این جزیره مایل به رفتن به آن باشند می‌توانند از طریق آژانس‌های گردشگری هم اقدام کنند. اهمیت افزایش حضور شهروندان ایرانی در این جزیره می‌تواند نقش مهمی در انتقال پیام ملت ایران به امارات و حامیان ادعای این بازیگر کوچک منطقه داشته باشد.

اما دلایل امارات برای تکرار ادعای بی‌اساسش چیست؟

مقامات این امیرنشین با سوءاستفاده از روابط اقتصادی و تجاری خود با کشورهایی مانند چین تلاش دارند فشاری را بر ایران تحمیل کند. این می‌تواند بخشی از بده‌بستان آنها باشد. در فضایی که ایران تحت شدیدترین تحریم‌ها، لفاظی‌های نظامی و تنش‌های امنیتی است، چنین امارات امیدوار است از این شرایط به نفع خود استفاده کند.

از دید دیگر امارات بنا دارد با دست‌اندازی به جزایر ایرانی، حوزه نفوذ خود را در خلیج فارس گسترش دهد. این مسئله تأثیر مستقیمی بر جایگاه امارات در شورای همکاری خلیج فارس و حتی کل منطقه و سطح مراوداتش با کشورهای فرامنطقه ای دارد.

با این حال این خواب و رویایی است که مقامات امیرنشین‌های امارات دیده‌اند و هرگز تعبیر نخواهد شد. حکومت مرکزی ایران نشان داده هر گونه دست‌اندازی به سرزمینش را با مشت آهنین پاسخ می‌دهد. ولی انتظار می‌رود اقدامات دیپلماتیک و سیاسی محکم‌تری نیز به حامیان ادعاهای امارات از سوی وزارت خارجه داده شود. اگر سفیر قبرس احضار می‌شود، سفرای سایر کشورهایی که بیانیه مشترک امارات در مورد جزایر ایرانی را امضا می‌کنند هم باید احضار شوند.