، محمد هادی ایمانیه به مناسبت یک اردیبهشت روز بزرگداشت سعدی شیرازی پیامی بدین شرح صادر کرد:

«منت خدای را عزّ و جل»

«گویند مگو سعدی، چندین سخن از عشقش
می گویم و بعد از من، گویند به دوران ها»

یادروز سعدی شیرازی موسم گرامیداشت انسان است، چرا که سعدی، زبان هویت انسان مسلمان ایرانی است، شرف انسان را در همراهی و همدردی می داند و همه را به عشق، این عنصر وحدت بخش و کیمیای کامیابی فرا می خواند.

چه آن گاه که عشق معبود ازلی را نغمه ساز می شود که؛:
«به جهان خرم از آنم که جهان خرم از اوست
عاشقم بر همه عالم که همه عالم از اوست»

چه آن زمان که عشق این جهانی را باز می نماید که:
«یاد دارم که در ایام جوانی گذر داشتم به کویی و نظر با رویی...»

و چه آن گاه که عشق خود را خلاصه می کند در دوستی حضرت محمد مصطفی (ص) و خاندان ایشان که:
«سعدی اگر عاشقی کنی و جوانی
عشق محمد بس است و آل محمد»

و استادی که سخن فارسی را به مصدری نشانده که هر صاحب ذوقی را به هوای برخورداری از شهد کلام و شیوایی گفتار، به فارسی آموزی بر می انگیزد.

در آستانه نخستین روزهای اردیبهشتی فارس که به نیکی افتخار گرامی داشت ایشان را به جان نشانده است شایسته می دانم بهترین تبریک و عرض خجسته باد خود را پیشکش همهٔ فارسی زبانان جهان، خاصه هم وطنان گرانمایهٔ خویش سازم.

باشد که تک تک ما در پاسداشت گنجینهٔ بی بدیل زبان و ادب پارسی، سهم خود را بکوشیم و بهرهٔ خود را دریابیم.