به گزارش خبرگزاری موج به نقل از روابط‌عمومی بانک صادرات ایران، ناصر فیض در این نشست که همچون روزهای قبل با اجرای سید شهاب دارابیان، مجری توانمند حوزه «کتاب، کلمه و  ادبیات» برگزار شد، ضرورت توجه و کار جدی‌تر در حوزه کتاب و ادبیات را متذکر شد و با یادآوری این نکته که باید برای جوانان و برای کتاب فکری جدی کنیم، جمله معروف اغلب اهالی فرهنگ و ادبیات فارسی را تکرار کرد و تاکید کرد: ادبیات از نان شب واجب‌تر است.

وی با استقبال از حضور بانک صادرات ایران در حمایت از این نمایشگاه، گفت: پرداخت یارانه و بن کتاب برای حمایت از جوانان و مردم علاقه‌مند به کتاب کافی نیست و باید کاری کرد که به جای نسخه‌های دیجیتالی، خود کتاب در معرض دید باشد و امکان خرید آن برای همه فراهم شود.

این شاعر طنزپرداز کشورمان با اشاره به فعالیت یک بانک در یکی از کشورهای همسایه به عنوان یک ناشر معتبر با آثار فراوان، افزود: مردم ما به تورق کتاب عادت دارند و باید با حمایت بیشتر امکان دسترسی بیشتر آن را برای علاقه‌مندان فراهم کرد. باید برای کتاب فکری کرد و این اقدام بانک صادرات ایران نوید بخش است.

ناصر فیض همچنین در تشریح شرایط درست شعر طنز گفت: عموما هر شعر طنزی که بخوانیم، یکی ناراحت می‌شود و حتی نهاد یا سازمانی واکنش منفی نشان می‌دهد.

وی ضمن تجزیه و تحلیل اشعار و ظرافت‌های شعر طنز ، به لزوم توجه به جایگاه افراد و بزرگان دین نیز اشاره کرد و گفت: در شعر گفتن برای ائمه اطهار علیهم‌السلام باید شأن و جایگاه مناسب آنها در نظر گرفته شود. شعر طنز  درباره اشخاص نیز باید به گونه‌ای باشد که بتوان آن را نزد همه خواند.

وی با بیان اینکه جامعه هیچگاه آن طور که ما دلمان می‌خواهد، نخواهد شد، اظهار داشت: اگر رفتارمان درست شود، طنز مشکلی ایجاد نخواهد کرد. طنز با بهانه دادن به دست افراد تفاوت دارد. حق نداریم به لباس، لهجه، قومیت و سایر شخصه های افراد توهین کنیم. اگر درست بایستیم، همه را درست می‌بینیم. حافظ شاعر بلند آوازه  کشورمان به جای منافق، نفاق و ریا را می‌کوبد. در شعر طنز نباید افراد را سیاه و سفید ببینیم.اگر طبق قواعد پیش برویم، می‌توانیم طنز پردازی جدی باشیم. طنزپرداز باید برای برادری دوباره با افراد، مجالی باقی بگذارد.

ناصر فیض آفت‌های فضای مجازی را نیز مورد توجه قرار داد و گفت: بدون تردید فضای مجازی به فرزندان ما لطمه زده است. ورودی ناگهانی داشته و حتی زبان فارسی ما در معرض خطر قرار گرفته و باید تا دیر نشده برای آن نیز فکری کرد.