به گزارش خبرگزاری موج، علی اکبر دارینی، سرپرست پیشین دفتر خبرگزاری آسوشیتدپرس آمریکا در ایران و نویسنده “بازدارندگی مشروع”، این کتاب را با شیوه نگارش روزنامه نگاری نوشته است. بخشی از کتاب روایت نویسنده است که در دو دهه گذشته در جایگاه خبرنگار ارشد خبرگزاری آسوشیتدپرس از نزدیک برنامه هسته ای ایران را برای جهانیان گزارش کرده است.

“بازدارندگی مشروع” به خوانندگان بازگو می کند که چگونه برنامه هسته ای ایران پیش از انقلاب اسلامی سال ۱۳۵۷ خورشیدی با پشتیبانی دولت ایالات متحده آمریکا (در دوران ریاست جمهوری آیزنهاور) پدید آمد و چگونه آمریکا پس از انقلاب با همان برنامه هسته ای مخالفت کرد و کوشید از دستیابی ایران به فناوری غنی سازی اورانیوم جلوگیری کند، که سرانجام ناکام ماند.

این کتاب همچنین تلاش های پنهان ایران برای دست یابی به فناوری و تجهیزات غنی سازی، فعالیت گسترده سرویس های اطلاعاتی اسرائیل و کشورهای غربی برای جلوگیری از دست یابی ایران به فناوری غنی سازی، خرابکاری، جنگ اطلاعاتی، جاسوسی از زمین و هوا، حملات سایبری، ترور دانشمندان هسته ای و … را داستان وار به نمایش می گذارد.

“بازدارندگی مشروع” می گوید هدف از برنامه غنی سازی ایران ایجاد بازدارندگی _ با هدف تقویت امنیت ملی ایران _ بدون ساخت بمب اتمی بود. به گفته ای دیگر، این کتاب می گوید ایران با دست یابی به فناوری پیچیده غنی سازی اورانیوم راه گریز بالقوه را برای خود هموار کرد و اهرمی نیرومند، معتبر و قانونی به دست آورد تا بتواند با بهره گیری از آن در برابر زیاده خواهی های قدرت های غربی ایستادگی کند، جایگاه منطقه ای و جهانی خود را بالا برد، قدرت چانه زنی خود را افزایش دهد و اعتبار بین المللی کسب کند بدون این که تعهدات خود در پیمان منع گسترش جنگ افزارهای هسته ای (NPT) را نقض کند یا قوانین بین المللی را زیر پا بگذارد.

این کتاب سرانجام روشن می کند که چگونه ایران _ با دست یابی به توافق تاریخی وین ـ برنامه جامع اقدام مشترک (برجام) ـ در سال ۱۳۹۴ با شش قدرت جهانی _ بزرگترین بهانه غرب برای اعمال تحریم های دردناک و فشارهای سیاسی و اقتصادی را تا اندازه زیادی از آمریکا و هم پیمانانش گرفت، ایران را از زیر فصل ۷ منشور سازمان ملل خارج کرد، از دستاوردهای هسته ای خود پاسداری کرد و قدرت های بزرگ را وادار به پذیرش برنامه غنی سازی ایران زیر ۵ درصد کرد و آمریکا را در رسیدن به یکی از اهداف بزرگش ـ یعنی جلوگیری از دست یابی ایران به فناوری غنی سازی اورانیوم ـ ناکام گذاشت.

“بازدارندگی مشروع” روشن می کند که ایران بدون برخورداری از فناوری پیشرفته غنی سازی اورانیوم و داشتن ذخیره قابل توجهی از اورانیوم غنی شده نمی توانست غرب را وادار به امتیاز دهی در سر میز مذاکره کند یا آمریکا و هم پیمانانش را وادار سازد تا ادامه فعالیت های غنی سازی در خاک ایران را بپذیرند و به تحریم های هسته ای نیز پایان دهند.

این کتاب نتیجه نزدیک به دو دهه پژوهش و گردآوری است و مجموعه بی نظیری از تاریخ هسته ای و دیپلماسی ایران را به نمایش می گذارد.

سرانجام، “بازدارندگی مشروع” کتابی است که ناگفته های بسیاری از درون پر رمز و راز برنامه هسته ای ایران و فراز و فرودهای چالش هسته ای با غرب را آشکار می کند که تا کنون هرگز در یک مجموعه گفته، دیده، شنیده یا خوانده نشده است.