سما شیرافکن در گفتگو با خبرنگار اجتماعی خبرگزاری موج، با اشاره به بیماری اختلال دو قطبی و خطراتی که ممکن است فرد را با خود درگیر کند، گفت: پیش از توضیح درباره اختلال دو قطبی، باید این نکته را یادآور شد که اختلال دو قطبی ترسناک نیست و تنها نشان دهنده آسیب و رنجی است که فرد در دوران زندگی خود تجربه کرده است.

وی با بیان اینکه اختلال دو قطبی یک اختلال روانی است که موجب تغییرات شدید در خلق و خوی فرد می‌شود، تاکید کرد: فرد مبتلا به اختلال دو قطبی در یک مدت زمانی، دوره‌های افسردگی و سرخوشی را تجربه می‌کند که در این دوره ها مشکلاتی برای فرد به وجود می آید.

مبتلایان به اختلال دو قطبی در دوره افسردگی، علاقه چندانی نسبت به امور مختلف ندارند

این کارشناس روانشناسی با بیان اینکه مبتلایان به اختلال دو قطبی در دوره افسردگی، علاقه چندانی نسبت به امور مختلف ندارند، گفت: در دوره افسردگی انرژی شخص پایین آمده و بیمار، خود را فرد بی ارزشی می داند ضمن آنکه عمدتا به خواب زیاد، روی می آورند.

شیرافکن با اشاره به رفتارهای فرد مبتلا به اختلال دو قطبی در دوران سرخوشی، تاکید کرد: در این دوران، همه چیز برعکس دوران افسردگی است بدان معنا که انرژی فرد بسیار زیاد است و احساس اعتماد به نفس کاذب در او شکل می گیرد.

وی تاکید کرد: از سویی دیگر رفتارهای مخاطره آمیز و کم خوابی نیز در این دوره با بیمار همراه است و فرد گمان می کند از همه افراد بهتر و بالاتر است و به اصطلاح هیچ کسی روی دستش نیست.

اختلال دو قطبی ترسناک نیست

این روانشناس با اشاره به پژوهش‌های انجام شده بر اختلال دو قطبی، تصریح کرد: پژوهش‌های صورت گرفته حاکی از آن است زمانی که فرد توان تحمل غم و افسردگی را نداشته یعنی ظرفیت روانی وی به حدی نباشد که غم و ناراحتی را تحمل کند دوره های سرخوشی به وجود می‌آید.

شیرافکن با بیان اینکه دوران سرخوشی به نوعی فرار از واقعیت افسردگی است، تاکید کرد: دوره سرخوشی مانند طبل بزرگی است که فرد داخل آن بسیار پر انرژی و فعال به نظر می‌آید اما تو خالی است و بالاخره یک جا منفجر می‌شود که می‌تواند آسیب خیلی جدی را به همراه داشته باشد.

بیماری دو قطبی به‌طور موثر درمان شود

وی تصریح کرد: باید بدانیم که اختلال دو قطبی ترسناک نیست و فقط نشان دهنده آن است که یک فرد تا چه اندازه در دوران زندگی خود آسیب و رنج دیده است.

این کارشناس روانشناسی گفت: بیماری دو قطبی به‌طور موثر درمان شود و بیماران دوقطبی می‌توانند زندگی سالم و سودمندی داشته باشند؛ اما بدون درمان، شدت تغییر روحی افزایش پیدا می‌کند و ممکن است عاقبت بیماران دو قطبی سخت باشد.